Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2008

ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ

ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ ΤΟΥ

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΥ


Κώστας Λάμπος

Η Παγκοσμιοποίηση ως αμερικανισμός κλιμακώνει την αποσύνθεση του μαλακού υπογάστριου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ρωσίας, την αποσύνθεση των Βαλκανίων και της ευρύτερης νοτιοανατολικής Ευρώπης στα πλαίσια του ελέγχου της Ευρασίας, γιατί η Ηγεμονία γνωρίζει πως όποιος ελέγχει την Ευρασία , αυτός ελέγχει και τον πλανήτη.

Σύμμαχος του αμερικανισμού στην επιδίωξη της παγκόσμιας Ηγεμονίας, είναι η ανικανότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να απαλλαγεί από το δουλικό φιλοαμερικανισμό όπως τον εκφράζουν τα συντηρητικά καθεστώτα και κατά συνέπεια η ανικανότητά της να ξαναζωντανέψει την ευρωπαϊκή παράδοση των αγώνων για ανεξαρτησία, για πραγματική Δημοκρατία, για Ειρήνη και για πρόοδο. Πρόκειται για την ανικανότητα της συντηρητικής και αμερικανόδουλης Ευρωπαϊκής Ένωσης να συνθέσει ένα νέο όραμα για την Ευρώπη και τον κόσμο, τη στιγμή ακριβώς που ο κόσμος χρειάζεται μια νέα πνευματική εξέγερση, ένα Νέο Διαφωτισμό, με τον οποίο θα σηκώσει μια νέα αισιοδοξία και μιά νέα , σύγχρονη, προοδευτική, οικουμενική συνείδηση, που θα συνεγείρει τους Λαούς της Ευρώπης και όχι μόνο, στην αγωνιστική διεκδίκηση μιάς νέας οικουμενικής ελευθερίας, της μόνης δύναμης που μπορεί να ματαιώσει τα σχέδια του ηγεμονικού αμερικανισμού.

Η πολιτική των εκάστοτε Μεγάλων Δυνάμεων, ως έκφραση των ηγεμονικών σχεδίων τους, εκφράζονταν πάντα με τον κατακερματισμό των Βαλκανίων, γνωστή στην ιστορία με τον όρο Βαλκανοποίηση, γιατί τα Βαλκάνια αποτελούν, από άποψη γεωστρατηγική και εξαιτίας της κρίσιμης γεωπολιτικής θέσης τους, ως σημείο συνάντησης του Βορρά με τον Νότο και της Ανατολής με τη Δύση, ένα κρίσιμο γεωστρατηγικό μέγεθος, ο έλεγχος του οποίου εξασφάλιζε και εξασφαλίζει πάντα στη δύναμη που το ελέγχει δεσπόζουσα θέση στο διεθνή συσχετισμό δύναμης. Έτσι ο έλεγχος των Βαλκανίων από την αποικιοκρατική-ιμπεριαλιστική Αγγλία αποδυνάμωνε τη θέση της Ρωσίας στο διεθνή ανταγωνισμό δύναμης και εργασίας. Στη συνέχεια ο έλεγχος των Βαλκανίων, πλην της Ελλάδας, από τη Σοβιετική Ένωση δυσκόλευε την ευρωπαϊκή και την αμερικανική διείσδυση στην περιοχή και κατά συνέπεια δυσκόλευε τα ηγεμονικά σχέδια των Ενωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Τις δυό τελευταίες δεκαετίες είμαστε μάρτυρες της συστηματικής και βίαιης αμερικανικής διείσδυσης στα Βαλκάνια, σε βαθμό που οι δυό παραδοσιακοί ανταγωνιστές για τον έλεγχο των Βαλκανίων, δηλαδή η Ευρώπη και η Ρωσία, να βρεθούν εκτός του παιχνιδιού, πράγμα που οπωσδήποτε θα δυσκολέψει την όποια προσπάθειά τους για αυτοπροσδιορισμό και διεθνή δραστηριότητα, αφού τα Βαλκάνια έχουν πιά καταστεί το ευρωπαϊκό, δηλαδή το δυτικό τμήμα του ευρασιατικού αμερικανικού τείχους.

Οι Ενωμένες Πολιτείες της Αμερικής στον ανταγωνισμό για τον έλεγχο των Βαλκανίων ουσιαστικά μπήκαν με το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ως διάδοχος του «μεγάλου ασθενούς της Δύσης», της αγγλικής αυτοκρατορίας, ένας έλεγχος που περιοριζόταν στον έλεγχο της Ελλάδας και της Τουρκίας του Σχεδίου Μάρσαλ και στην υποτιθέμενη ουδετερότητα της τιτοϊκής Γιουγκοσλαβίας. Τα αμερικανικά σχέδια για την παγκόσμια ηγεμονία εκμεταλλεύτηκαν αριστοτεχνικά, την αδυναμία της ηττημένης-καταστραμμένης Ευρώπης, εξαγοράζοντας την ηγεσία της με τα διάφορα αμερικανικά προγράμματα ανασυγκρότησής της, αλλά και τη δυσαρέσκεια των Λαών της Σοβιετικής Ένωσης, η οποία σταδιακά μεγάλωνε, όσο η σοβιετική-κρατικομονοπωλιακή νομενκλατούρα συμπεριφέρονταν στους Λαούς ως νέα άρχουσα τάξη και ως δυνάστης.

Η πρώτη συνέπεια αυτού του σκληρού στην ουσία, μαλακού στην επιφάνεια πολέμου, ήταν η υπονόμευση της αυτόνομης πορείας της ΕΟΚ-Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως την προσπάθησαν, ΄βέβαια με αρκετή δόση ατολμίας, πολιτικοί όπως ο Ντε Γκωλ, ο Μιττεράν, ο Βίλλυ Μπραντ, ο Φελίππε Γκονζάλες, ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Ούλαφ Πάλμε, ο Γκέρχαρντ Σρέντερ, ο Λουϊ Θαπατέρο, ο Τάσος Παπαδόπουλος, ο Ζακ Ντελόρ και άλλοι, ενάντια στη συντηρητική-φιλοαμερικάνικη πολιτική των Χέλμουτ Κολ, Μάργκαρετ Θάτσερ, Τόνυ Μπλερ, Μπερλουσκόνι, Μερκελ, Μπαρόζο, Σαρκοζί, Σολάνα, Κώστα Καραμανλή-Ντόρας Μητσοτάκη και πολλών άλλων του λεγόμενου Ευρωπαϊκου Λαϊκού Κόμματος.

Η δεύτερη συνέπεια της καλά σχεδιασμένης, επίμονης και βίαιης αμερικανικής διείσδυσης στην περιοχή, ήταν:
α. η επιτάχυνση της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης,
β. ο βίαιος διαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας,
γ. η αναβάθμιση της στρατηγικής θέσης της Τουρκίας,
δ. το στήσιμο, (με τη βοήθεια της ιδεολογίας του φιλοαμερικανισμού και των πορτοκαλί δολαρίων), των συντηρητικών καθεστώτων στις πρώην ‘σοβιετικές’ Δημοκρατίες και
ε. η ενίσχυση του εθνικισμού πολλών μειονοτήτων, με τη βοήθεια και της «μουσουλμανικής πίστης», που έφερε στην επιφάνεια μια σειρά από κρατικά μορφώματα, εξαρτημένα απευθείας από τις ΕΠΑ.

Προφανώς ο στόχος είναι σε ένα επόμενο στάδιο των ‘εξελίξεων’ και γενίκευσης των ανακατατάξεων να διαμορφωθεί η «Μεγάλη Αλβανία», η οποία σε συνεργασία με την Τουρκία θα διαδραματίσει ρόλο αμερικανικού τοποτηρητή στα Βαλκάνια και στην ευρύτερη περιοχή και οπωσδήποτε θα προσπαθήσουν να ανακόψουν την ενεργειακή διείσδυση της Ρωσίας στην Ευρώπη, υπέρ της επέκτασης του αμερικανικών συμφερόντων δικτυακού συστήματος «Ναμπούκο» στην Ευρώπη με στόχο τη διατήρηση και τη διεύρυνση της εξάρτησής της από τα αμερικανικά συμφέροντα.

Η σταθερή προσήλωση της Ελλάδας στην ηγεμονική πολιτική των εκάστοτε Μεγάλων Δυνάμεων και τις τελευταίες δεκαετίες στην ηγεμονική πολιτική των ΕΠΑ, με ελάχιστες βραχύβιες και δειλές εξαιρέσεις, της αποστέρησε τη δυνατότητα να διαδραματίσει ένα ρόλο δύναμης, αυτονομίας και ενότητας των Βαλκανίων στην προοπτική να καταστούν από θέατρο καταστροφικών συγκρούσεων σε χώρο ειρηνικής-δημιουργικής συνάντησης των Λαών της περιοχής, όπως πολλοί Βαλκάνιοι οραματίστηκαν και πρώτος όλων ο Ρήγας Βελεστινλής.

Συνέπεια αυτής της πολιτικής είναι η σημερινή κατάσταση, όπου οι βαλκανικοί Λαοί αλληλοσφάζονται για λογαριασμό του αμερικανισμού, τα αμερικανικά προγεφυρώματα πολλαπλασιάζονται στα Βαλκάνια, στη Δυτική και στην Ανατολική Ευρώπη, η Ρωσία απειλείται ασφυκτικά, οπότε ο ανταγωνισμός γίνεται εχθρότητα που συσσωρεύει συγκρουσιακό φορτίο, το οποίο μεταβάλλει και πάλι τα Βαλκάνια σε μπαρουταποθήκη του κόσμου, η οποία αναπόφευκτα, αργά ή γρήγορα, θα εκραγεί από τις φλόγες τριβών στο κοινωνικό πεδίο, που άρχισαν ήδη να ανάβουν.

Η θέση της Ελλάδας καθίσταται ιδιαίτερα δυσχερής, γιατί ο δουλικός φιλοαμερικανισμός της ελληνικής ολιγαρχίας, σε αντίθεση με το αντιιμπεριαλιστικό φρόνημα του ελληνικού Λαού, που εκφράζεται ως αντιαμερικανισμός, οδηγεί την χωρίς συμμάχους Ελλάδα στην προκρούστεια κλίνη, για να υποστεί τους αναγκαίους για τα αμερικανικά ηγεμονικά σχέδια ακρωτηριασμούς. Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής της αμερικανόδουλης ελληνικής ολιγαρχίας καταλήγει να είναι η ενίσχυση των βορειοανατολικών φανατικών ισλαμιστών-σοβινιστών ‘γειτόνων’ και ‘συμμάχων’ με κύριο στόχο να γονατίσουν τον ελληνικό Λαό, τον Ελληνισμό και ότι αντιπροσωπεύει για την Ανθρωπότητα ο ανθρωποκεντρικός ελληνικός πολιτισμός.

Η πρώτη σύγχρονη μεγάλη ήττα του Ελληνισμού ολοκληρώνεται όσον ούπω με ένα νέο ‘σχέδιο Ανάν’ που θα μετατρέψει την ανεξάρτητη, μέλος του ΟΕΕ, της ΕΕ και της ΟΝΕ Κύπρο σε αμερικανοαγγλοτουρκικό προτεκτοράτο που θα λειτουργεί ως το αβύθιστο αεροπλανοφόρο του αμερικανισμού ενάντια στους Λαούς της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής, εξέλιξη η οποία αναπόφευκτα θα συνοδευτεί με όξυνση της καταπίεσης του κυπριακού Λαού και κύματα διωγμών κατά του κυπριακού Ελληνισμού.

Οι εξελίξεις στα Βαλκάνια που άρχισαν με την αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αποτρέψει την αμερικανική εισβολή και την απάνθρωπα βίαιη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, συνεχίζονται με την τεχνητή δημιουργία θνησιγενών κρατιδίων που προκάλεσε ήδη τις πρώτες φλόγες του αντιαμερικανισμού στα Βαλκάνια και θα καταλήξουν, όπως όλα δείχνουν, με την επιβεβαίωση, για μια ακόμα φορά, της θεωρίας της «Μπαρουταποθήκης», που δεν θα σημάνει μόνο την καταστροφή των Βαλκανίων και της Ευρώπης, αλλά και το νέο πισωγύρισμα της Ανθρωπότητας.

Είναι ίσως πολύ αργά για τους Λαούς των Βαλκανίων, της Ευρώπης και της ευρύτερης περιοχής να σταθούν εμπόδιο στις καταστροφικές εξελίξεις που έρχονται. Κι’ αυτό γιατί είναι εγκλωβισμένοι σε μια εικονική πραγματικότητα, της «μοναδικής λογικής της παγκοσμιοποίησης και του αμερικανισμού», σύμφωνα με την οποία ο απάνθρωπος και καταστροφικός καπιταλισμός και η αμερικανοκρατία είναι η μοίρα τους, η μοίρα της Ανθρωπότητας.

Κάποια στιγμή, ποιος ξέρει μετά από πόσες ακόμα σφαγές και καταστροφές, θα συνειδητοποιήσουμε όλοι οι Βαλκάνιοι, πως οι αμερικάνοι δεν έχουν καμιά θέση στα Βαλκάνια ,στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο, γιατί οι αμερικάνοι ανήκουν στην Αμερική, όπως και τα Βαλκάνια ανήκουν στους Βαλκάνιους και στην Ευρώπη. Αλλά και ως ευρωπαίοι θα συνειδητοποιήσουμε πως για την όποια κακοδαιμονία μας δεν φταίνε κάποιοι Σέρβοι, Έλληνες, Κύπριοι, Μειονοτικοί, Εμιγκρέδες, Ρομά κλπ κλπ, αλλά εκείνοι που μας διχάζουν και θέλουν να κάνουν κουμάντο στα Βαλκάνια, στην Ευρώπη και στον κόσμο ολόκληρο. Κι’ αυτοί είναι δυστυχώς οι αμερικάνοι και οι ντόπιες ολιγαρχίες, που συνδέονται στη βάση των συμφερόντων της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης και τη αμερικάνικης ηγεμονίας.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες οι δημιουργικές δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, όλου του κόσμου, θα συνειδητοποιήσουν, αργά ή γρήγορα, πως το διακύβευμα δεν είναι τόσο τα σύνορα μεταξύ των υπόδουλων κρατών και Λαών, που διαμορφώθηκαν βίαια στον προηγούμενο παγκόσμιο καταστροφικό πόλεμο, ούτε βέβαια η κρατική υποστασιοποίηση κάποιων μειονοτήτων ή υποτιθέμενων μειονοτήτων και τέτοιες φαίνεται να υπάρχουν δεκάδες στην Ευρώπη και εκατοντάδες στον κόσμο, αλλά τα σύνορα μεταξύ της δουλείας και της ελευθερίας του Ανθρώπου, μεταξύ της βαρβαρότητας και του Ανθρωπισμού, μεταξύ του απόλυτου παγκόσμιου φασισμού και του οικουμενικού ουμανιστικού πολιτισμού.
«Ίτε παίδες Ανθρώπων».




@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΟΥΜΑΝΙΣΜΟ
e-mail: prodial21@gmail.com

Για περισσότερα επισκεφτείτε τις ιστοσελίδες μας:

www.infonewhumanism.blogspot.com
www.globala.blogspot.com
www.epithesh.blogspot.com
www.picturesforwords.blogspot.com
www.caripol.blogspot.com
www.klampos.blogspot.com


3 σχόλια:

Κώστας Λάμπος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Κώστας Λάμπος είπε...

ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΗ

Ο κ. Παναγιώτης Μπαζιωτόπουλος είχε την καλοσύνη να διαβάσει το κείμενο, ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΥ και να κάνει την κριτική του. Η Πρωτοβουλία Διαλόγου για ένα Νέο Ουμανισμό και εγώ προσωπικά, που υπογράφω το παραπάνω κείμενο, τον ευχαριστούμε, για τη συμμετοχή του στο Διάλογο. Θα μπορούσα να αποδείξω πως ο κ. Μπαζιωτόπουλος έχει λάθος σε πολλές από τις θέσεις που διατυπώνει. Το ύφος, όμως, (για να μην κάνω λόγο και για το ήθος του κ. Παναγιώτη Μπαζιωτόπουλου ως συζητητή), δεν μου επιτρέπει να συνεχίσω.

Θεωρώ, όμως, χρέος μου να δημοσιεύσω ατόφια τη συμβολή του στο Διάλογο, για να είναι στη διάθεση των επισκεπτών-αναγνωστών της ιστοσελίδας μας.
Ο Διάλογος συνεχίζεται και ο καθένας μας καταθέτει σ’ αυτόν ότι μπορεί.
Κώστας Λάμπος

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ κ.ΜΠΑΖΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΥ Εισερχόμενα
Απάντηση
Απάντηση προς όλους
Προώθηση
Εκτύπωση
Προσθήκη Panagiotes στη λίστα Επαφών
Διαγραφή
Αναφορά ‘ψαρέματος’ στοιχείων (phishing)
Προβολή αρχικού
Το κείμενο του μηνύματος έχει παραποιηθεί;
Panagiotes Baziotopoulos προς Εμένα
προβολή λεπτομερειών 12:27 πμ (12 ώρες πριν)

Κώστας Λάμπος

Αγαπητέ μου Λάμπο,



Υπάρχει που αλήθεια αλλά και πολυ λαϊκισμός στα παρακάτω...



Η Παγκοσμιοποίηση ως αμερικανισμός κλιμακώνει την αποσύνθεση του μαλακού
υπογάστριου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ρωσίας, την αποσύνθεση των
Βαλκανίων και της ευρύτερης νοτιοανατολικής Ευρώπης στα πλαίσια του ελέγχου
της Ευρασίας, γιατί η Ηγεμονία γνωρίζει πως όποιος ελέγχει την Ευρασία ,
αυτός ελέγχει και τον πλανήτη.



ΝΑΙ...ανεπιφύλακτα...

Σύμμαχος του αμερικανισμού στην επιδίωξη της παγκόσμιας Ηγεμονίας, είναι η
ανικανότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να απαλλαγεί από το δουλικό
φιλοαμερικανισμό όπως τον εκφράζουν τα συντηρητικά καθεστώτα και κατά
συνέπεια η ανικανότητά της να ξαναζωντανέψει την ευρωπαϊκή παράδοση των
αγώνων για ανεξαρτησία, για πραγματική Δημοκρατία, για Ειρήνη και για
πρόοδο. Πρόκειται για την ανικανότητα της συντηρητικής και αμερικανόδουλης
Ευρωπαϊκής Ένωσης να συνθέσει ένα νέο όραμα για την Ευρώπη και τον κόσμο, τη
στιγμή ακριβώς που ο κόσμος χρειάζεται μια νέα πνευματική εξέγερση, ένα Νέο
Διαφωτισμό, με τον οποίο θα σηκώσει μια νέα αισιοδοξία και μιά νέα ,
σύγχρονη, προοδευτική, οικουμενική συνείδηση, που θα συνεγείρει τους Λαούς
της Ευρώπης και όχι μόνο, στην αγωνιστική διεκδίκηση μιάς νέας οικουμενικής
ελευθερίας, της μόνης δύναμης που μπορεί να ματαιώσει τα σχέδια του
ηγεμονικού αμερικανισμού.



ΝΑΙ... με επιφύλαξη... Απόλυτα σύμφωνος με την ανάγκη για έναν νεο
Διαφωτισμό... Για τα περί οικουμενικής συνείδησης είμαι υποψιασμένος...

Η πολιτική των εκάστοτε Μεγάλων Δυνάμεων, ως έκφραση των ηγεμονικών σχεδίων
τους, εκφράζονταν πάντα με τον κατακερματισμό των Βαλκανίων, γνωστή στην
ιστορία με τον όρο Βαλκανοποίηση, γιατί τα Βαλκάνια αποτελούν, από άποψη
γεωστρατηγική και εξαιτίας της κρίσιμης γεωπολιτικής θέσης τους, ως σημείο
συνάντησης του Βορρά με τον Νότο και της Ανατολής με τη Δύση, ένα κρίσιμο
γεωστρατηγικό μέγεθος, ο έλεγχος του οποίου εξασφάλιζε και εξασφαλίζει πάντα
στη δύναμη που το ελέγχει δεσπόζουσα θέση στο διεθνή συσχετισμό δύναμης.
Έτσι ο έλεγχος των Βαλκανίων από την αποικιοκρατική-ιμπεριαλιστική Αγγλία
αποδυνάμωνε τη θέση της Ρωσίας στο διεθνή ανταγωνισμό δύναμης και εργασίας.
Στη συνέχεια ο έλεγχος των Βαλκανίων, πλην της Ελλάδας, από τη Σοβιετική
Ένωση δυσκόλευε την ευρωπαϊκή και την αμερικανική διείσδυση στην περιοχή και
κατά συνέπεια δυσκόλευε τα ηγεμονικά σχέδια των Ενωμένων Πολιτειών της
Αμερικής.

Τις δυό τελευταίες δεκαετίες είμαστε μάρτυρες της συστηματικής και βίαιης
αμερικανικής διείσδυσης στα Βαλκάνια, σε βαθμό που οι δυό παραδοσιακοί
ανταγωνιστές για τον έλεγχο των Βαλκανίων, δηλαδή η Ευρώπη και η Ρωσία, να
βρεθούν εκτός του παιχνιδιού, πράγμα που οπωσδήποτε θα δυσκολέψει την όποια
προσπάθειά τους για αυτοπροσδιορισμό και διεθνή δραστηριότητα, αφού τα
Βαλκάνια έχουν πιά καταστεί το ευρωπαϊκό, δηλαδή το δυτικό τμήμα του
ευρασιατικού αμερικανικού τείχους.

Οι Ενωμένες Πολιτείες της Αμερικής στον ανταγωνισμό για τον έλεγχο των
Βαλκανίων ουσιαστικά μπήκαν με το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ως διάδοχος του
«μεγάλου ασθενούς της Δύσης», της αγγλικής αυτοκρατορίας, ένας έλεγχος που
περιοριζόταν στον έλεγχο της Ελλάδας και της Τουρκίας του Σχεδίου Μάρσαλ και
στην υποτιθέμενη ουδετερότητα της Τιτοϊκής Γιουγκοσλαβίας. Τα αμερικανικά
σχέδια για την παγκόσμια ηγεμονία εκμεταλλεύτηκαν αριστοτεχνικά, την
αδυναμία της ηττημένης-καταστραμμένης Ευρώπης, εξαγοράζοντας την ηγεσία της
με τα διάφορα αμερικανικά προγράμματα ανασυγκρότησής της, αλλά και τη
δυσαρέσκεια των Λαών της Σοβιετικής Ένωσης, η οποία σταδιακά μεγάλωνε, όσο η
σοβιετική-κρατικομονοπωλιακή νομενκλατούρα συμπεριφέρονταν στους Λαούς ως
νέα άρχουσα τάξη και ως δυνάστης.


ΝΑΙ...ανεπιφύλακτα...Ιδιαίτερα για τον σαρκασμό περί ουδέτερης Τιτοϊκής
Γιουγκοσλαβίας.


Η πρώτη συνέπεια αυτού του σκληρού στην ουσία, μαλακού στην επιφάνεια
πολέμου, ήταν η υπονόμευση της αυτόνομης πορείας της ΕΟΚ-Ευρωπαϊκής Ένωσης,
όπως την προσπάθησαν, ΄βέβαια με αρκετή δόση ατολμίας, πολιτικοί όπως ο Ντε
Γκωλ, ο Μιττεράν, ο Βίλλυ Μπραντ, ο Φελίππε Γκονζάλες, ο Ανδρέας Παπανδρέου,
ο Ούλαφ Πάλμε, ο Γκέρχαρντ Σρέντερ, ο Λουϊ Θαπατέρο, ο Τάσος Παπαδόπουλος, ο
Ζακ Ντελόρ και άλλοι, ενάντια στη συντηρητική-φιλοαμερικάνικη πολιτική των
Χέλμουτ Κολ, Μάργκαρετ Θάτσερ, Τόνυ Μπλερ, Μπερλουσκόνι, Μερκελ, Μπαρόζο,
Σαρκοζί, Σολάνα, Κώστα Καραμανλή-Ντόρας Μητσοτάκη και πολλών άλλων του
λεγόμενου Ευρωπαϊκου Λαϊκού Κόμματος.



Εδώ άλλα λόγια να αγαπιόμαστε... Ξανάγραψέ το σε παρακαλώ διότι πρόκειται
περί λογικού αχταρμά...




Η δεύτερη συνέπεια της καλά σχεδιασμένης, επίμονης και βίαιης αμερικανικής
διείσδυσης στην περιοχή, ήταν:



α. η επιτάχυνση της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης,
β. ο βίαιος διαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας,
γ. η αναβάθμιση της στρατηγικής θέσης της Τουρκίας,
δ. το στήσιμο, (με τη βοήθεια της ιδεολογίας του φιλοαμερικανισμού και των
πορτοκαλί δολαρίων), των συντηρητικών καθεστώτων στις πρώην ‘σοβιετικές’
Δημοκρατίες και
ε. η ενίσχυση του εθνικισμού πολλών μειονοτήτων, με τη βοήθεια και της
«μουσουλμανικής πίστης», που έφερε στην επιφάνεια μια σειρά από κρατικά
μορφώματα, εξαρτημένα απευθείας από τις ΕΠΑ.



ΝΑΙ...ανεπιφύλακτα...αλλα όχι για τα Βαλκάνια μόνο... Ο Ρέιγκαν που το
ξεκίνησε δεν ενδιαφερόταν για τα Βαλκάνια είχε μεγαλύτερες βλέψεις...

Προφανώς ο στόχος είναι σε ένα επόμενο στάδιο των ‘εξελίξεων’ και γενίκευσης
των ανακατατάξεων να διαμορφωθεί η «Μεγάλη Αλβανία», η οποία σε συνεργασία
με την Τουρκία θα διαδραματίσει ρόλο αμερικανικού τοποτηρητή στα Βαλκάνια
και στην ευρύτερη περιοχή και οπωσδήποτε θα προσπαθήσουν να ανακόψουν την
ενεργειακή διείσδυση της Ρωσίας στην Ευρώπη, υπέρ της επέκτασης του
αμερικανικών συμφερόντων δικτυακού συστήματος «Ναμπούκο» στην Ευρώπη με
στόχο τη διατήρηση και τη διεύρυνση της εξάρτησής της από τα αμερικανικά
συμφέροντα.



ΟΧΙ απαραίτητα... Σενάριο με μερικούς οπαδούς είναι... Οτι μεγαλώνει δεν
συμφέρει... Άρα;


Η σταθερή προσήλωση της Ελλάδας στην ηγεμονική πολιτική των εκάστοτε Μεγάλων
Δυνάμεων και τις τελευταίες δεκαετίες στην ηγεμονική πολιτική των ΕΠΑ, με
ελάχιστες βραχύβιες και δειλές εξαιρέσεις, της αποστέρησε τη δυνατότητα να
διαδραματίσει ένα ρόλο δύναμης, αυτονομίας και ενότητας των Βαλκανίων στην
προοπτική να καταστούν από θέατρο καταστροφικών συγκρούσεων σε χώρο
ειρηνικής-δημιουργικής συνάντησης των Λαών της περιοχής, όπως πολλοί
Βαλκάνιοι οραματίστηκαν και πρώτος όλων ο Ρήγας Βελεστινλής.



H Ελλάδα δεν είχε επιλογές διοτι δεν εκμεταλλεύτηκε ούτε μπόρεσε να το κάνει
λόγω της αντιεκσυγχρονιστικής Ορθοδοξίας... που έχει φθείρει την νοοτροπία
του λαού επι αιώνες.. Οι Τούρκοι δεν έκαναν τίποτα... Η Ορθοδοξία μας
σάπισε...



Λυπάμαι που το λέω αλλά με άτομα του Μεσαίωνα πρόοδος δεν γίνεται... Οι
Εβραίοι δεν έχουν τέτοια κόμπλεξ διότι διαθέτουν μια πολιτικοποιημένη
θρησκεία και ζουν σε ένα ενιαίο πολιτισμικό-θρησκευτικό περιβάλλον... γιαυτό
τα καταφέρνουν περίφημα...



Συνέπεια αυτής της πολιτικής είναι η σημερινή κατάσταση, όπου οι βαλκανικοί
Λαοί αλληλοσφάζονται για λογαριασμό του αμερικανισμού, τα αμερικανικά
προγεφυρώματα πολλαπλασιάζονται στα Βαλκάνια, στη Δυτική και στην Ανατολική
Ευρώπη, η Ρωσία απειλείται ασφυκτικά, οπότε ο ανταγωνισμός γίνεται εχθρότητα
που συσσωρεύει συγκρουσιακό φορτίο, το οποίο μεταβάλλει και πάλι τα Βαλκάνια
σε μπαρουταποθήκη του κόσμου, η οποία αναπόφευκτα, αργά ή γρήγορα, θα
εκραγεί από τις φλόγες τριβών στο κοινωνικό πεδίο, που άρχισαν ήδη να
ανάβουν.



Ναι όπως και κάθε νέα ιδέα η πρόταση .


Η θέση της Ελλάδας καθίσταται ιδιαίτερα δυσχερής, γιατί ο δουλικός
φιλοαμερικανισμός της ελληνικής ολιγαρχίας, σε αντίθεση με το
αντιιμπεριαλιστικό φρόνημα του ελληνικού Λαού, που εκφράζεται ως
αντιαμερικανισμός, οδηγεί την χωρίς συμμάχους Ελλάδα στην προκρούστεια
κλίνη, για να υποστεί τους αναγκαίους για τα αμερικανικά ηγεμονικά σχέδια
ακρωτηριασμούς. Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής της αμερικανόδουλης
ελληνικής ολιγαρχίας καταλήγει να είναι η ενίσχυση των βορειοανατολικών
φανατικών ισλαμιστών-σοβινιστών ‘γειτόνων’ και ‘συμμάχων’ με κύριο στόχο να
γονατίσουν τον ελληνικό Λαό, τον Ελληνισμό και ότι αντιπροσωπεύει για την
Ανθρωπότητα ο ανθρωποκεντρικός ελληνικός πολιτισμός.



Καλά κόψε κάτι Λάμπο μου... Ούτε ανήμπορα να είμαστε... Όσο για το
Αμερικανόδουλης... έχεις μείνει πίσω τουλάχιστον τριάντα χρόνια...



Επι πλέον όλες οι εξελικτικές διεργασίες του καπιταλιστικού συστήματος
διαμορφώνονται με γοργούς ρυθμούς στις ΗΠΑ και μόνο... (προφανώς οχι απο την
διοίκηση Μπους) Εκεί είναι το κεντρικό εργαστήρι... Όλοι οι άλλοι εκτός
εξαιρέσεων μπουρδολογούν... Ο μόνος ρεαλιστής ευρωπαίος πολιτικός με απίθανη
ενέργεια είναι ο Σαρκοζί... και ο μόνος ανατολικός ο Πούτιν... Μόνο αυτοί
παράγουν πολιτική παγκόσμιας εμβέλειας... και θα διαμορφώσουν νέες
κοινωνικές συνθήκες... και νέα εξελικτικά εργαστήρια κοινωνικών δοκιμών...



Η πρώτη σύγχρονη μεγάλη ήττα του Ελληνισμού ολοκληρώνεται όσον ούπω με ένα
νέο ‘σχέδιο Ανάν’ που θα μετατρέψει την ανεξάρτητη, μέλος του ΟΕΕ, της ΕΕ
και της ΟΝΕ Κύπρο σε αμερικανοαγγλοτουρκικό προτεκτοράτο που θα λειτουργεί
ως το αβύθιστο αεροπλανοφόρο του αμερικανισμού ενάντια στους Λαούς της
Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής, εξέλιξη η οποία αναπόφευκτα θα
συνοδευτεί με όξυνση της καταπίεσης του κυπριακού Λαού και κύματα διωγμών
κατά του κυπριακού Ελληνισμού.



Το σχέδιο ΑΝΑΝ δεν ήταν καμία ήττα του Ελληνισμού αλλά σχέδιο συμβιβασμού...
που έδιωχνε απο την Κύπρο τα άρματα και έβαζε τους Τουρκοκύπριους στην
εξουσία... Χωρίς τους Τουρκοκυπρίους στη εξουσία δεν υπάρχει λύση... Όσοι
περιμένουν απο τις Ελληνοκυπριακές μαγκιές θα περιμένουν για πολύ... παρά
πολυ...



Εθνικισμό Παπαδοπούλιας έκδοσης δεν θα πάρω... ευχαριστώ... Χάρηκα που έχασε
αυτός ο περίγελος της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής...



Για τα αβύθιστα Αεροπλανοφόρα δεν θα σχολιάσω διοτι αφορούν παιδικό μυαλό...
και συμπαθώ τα παιδιά...




Οι εξελίξεις στα Βαλκάνια που άρχισαν με την αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης
να αποτρέψει την αμερικανική εισβολή και την απάνθρωπα βίαιη διάλυση της
Γιουγκοσλαβίας, συνεχίζονται με την τεχνητή δημιουργία θνησιγενών κρατιδίων
που προκάλεσε ήδη τις πρώτες φλόγες του αντιαμερικανισμού στα Βαλκάνια και
θα καταλήξουν, όπως όλα δείχνουν, με την επιβεβαίωση, για μια ακόμα φορά,
της θεωρίας της «Μπαρουταποθήκης», που δεν θα σημάνει μόνο την καταστροφή
των Βαλκανίων και της Ευρώπης, αλλά και το νέο πισωγύρισμα της Ανθρωπότητας.





ΟΧΙ Λάμπο μου... Οι εξελίξεις στα Βαλκάνια ξεκίνησαν απο την αναβίωση του
Γερμανικού Ονείρου... δεν έχεις δει ακόμα την πραγματικότητα... Η μεγάλη
Γερμανία δεν πέθανε... Το τέταρτο ΡΑΙΧ ΖΕΙ!!!



Οι Αμερικανοί την πέσανε για να μη χάσουν το παιχνίδι στα χέρια των
Γερμανών... Πρώτη αποσχίσθηκε η Σλοβενία και δεύτερη η Κροατία... Εκεί
έγιναν και οι φονικότερες μάχες... Θυμάσαι το Μπούκοβο;



Οι Αμερικανοί τότε ήταν άφαντοι...



Είναι ίσως πολύ αργά για τους Λαούς των Βαλκανίων, της Ευρώπης και της
ευρύτερης περιοχής να σταθούν εμπόδιο στις καταστροφικές εξελίξεις που
έρχονται. Κι’ αυτό γιατί είναι εγκλωβισμένοι σε μια εικονική πραγματικότητα,
της «μοναδικής λογικής της παγκοσμιοποίησης και του αμερικανισμού», σύμφωνα
με την οποία ο απάνθρωπος και καταστροφικός καπιταλισμός και η
αμερικανοκρατία είναι η μοίρα τους, η μοίρα της Ανθρωπότητας.

ΟΧΙ δεν είναι αργά.



Οι Ελληνες πρέπει να σταματήσουν την βλακώδη εθνικικιστική (=εγωκεντρική)
τακτική τους και να κάνουν πολιτισμική και επιχειρηματική επίθεση...



Κάποια στιγμή, ποιος ξέρει μετά από πόσες ακόμα σφαγές και καταστροφές, θα
συνειδητοποιήσουμε όλοι οι Βαλκάνιοι, πως οι αμερικάνοι δεν έχουν καμιά θέση
στα Βαλκάνια ,στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο, γιατί οι αμερικάνοι
ανήκουν στην Αμερική, όπως και τα Βαλκάνια ανήκουν στους Βαλκάνιους και στην
Ευρώπη. Αλλά και ως ευρωπαίοι θα συνειδητοποιήσουμε πως για την όποια
κακοδαιμονία μας δεν φταίνε κάποιοι Σέρβοι, Έλληνες, Κύπριοι, Μειονοτικοί,
Εμιγκρέδες, Ρομά κλπ κλπ, αλλά εκείνοι που μας διχάζουν και θέλουν να κάνουν
κουμάντο στα Βαλκάνια, στην Ευρώπη και στον κόσμο ολόκληρο. Κι’ αυτοί είναι
δυστυχώς οι αμερικάνοι και οι ντόπιες ολιγαρχίες, που συνδέονται στη βάση
των συμφερόντων της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης και τη
αμερικάνικης ηγεμονίας.



Λάμπο, οι Βούλγαροι είναι κυνικοί αλλά λένε μερικές αλήθειες που πονάνε..



Εμείς ξυπνήσαμε απο το πουθενά, βλάχοι που μπροστά τους οι Τούρκοι ήταν
πολιτισμένοι, με όλους τους σπουδαγμένους διάσπαρτους στην Ευρώπη και
στήσαμε την χώρα απο το τίποτα...



Ξαναπήραμε περιοχές που δεν ήταν Ελληνικές αλλά είχαν κάποτε Ελληνικό
πολιτισμό.



Ας είναι καλά ο Μέγας Βενιζέλος... ο μόνος μέγας και οχι το κάθαρμα ο
«Μέγας» Κωνσταντίνος... ο παιδοκτόνος!!!



Σήμερα, πρέπει να δούμε ξανά τα πράγματα με το σκεπτικό του Βενιζέλου και θα
πάμε ξανά καλά...


Κάτω από αυτές τις συνθήκες οι δημιουργικές δυνάμεις της Εργασίας, της
Επιστήμης και του Πολιτισμού, όλου του κόσμου, θα συνειδητοποιήσουν, αργά ή
γρήγορα, πως το διακύβευμα δεν είναι τόσο τα σύνορα μεταξύ των υπόδουλων
κρατών και Λαών, που διαμορφώθηκαν βίαια στον προηγούμενο παγκόσμιο
καταστροφικό πόλεμο, ούτε βέβαια η κρατική υποστασιοποίηση κάποιων
μειονοτήτων ή υποτιθέμενων μειονοτήτων και τέτοιες φαίνεται να υπάρχουν
δεκάδες στην Ευρώπη και εκατοντάδες στον κόσμο, αλλά τα σύνορα μεταξύ της
δουλείας και της ελευθερίας του Ανθρώπου, μεταξύ της βαρβαρότητας και του
Ανθρωπισμού, μεταξύ του απόλυτου παγκόσμιου φασισμού και του οικουμενικού
ουμανιστικού πολιτισμού.
«Ίτε παίδες Ανθρώπων».



Δυστυχώς αυτές οι δημιουργικές δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του
Πολιτισμού, όλου του κόσμου βρίσκονται σήμερα στις ΗΠΑ... Εκεί είναι το
εργαστήρι... Απο κει θα πάρουμε το υλικό όπως το πήραν παλιότερα οι προγονοί
μας απο την Αρχαία Ρώμη (που το είχε πάρει απο την αρχαία Ελλάδα...) οταν
εκείνη κατέρρεε... Είναι η μοίρα όσων φεύγουν να εκπέμπουν την μεγαλύτερη
φωτεινότητα...



Φιλικά



Παναγιώτης Μπαζιωτόπουλος

Οικονομολόγος - Επιχειρησιακός ερευνητής

Κώστας Λάμπος είπε...

ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΗ

Ο κ. Παναγιώτης Μπαζιωτόπουλος «ξαναχτύπησε», για το ίδιο θέμα, ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΥ. Είναι πράγματι μεγάλη η ευαισθησία του για το θέμα. Δεν μπόρεσα όμως ακόμα να καταλάβω γιατί μπερδεύει τις έμμονες ιδέες του και τις ιδεοληψίες του με την πραγματικότητα και αρνούμαι να δεχτώ το υπεροπτικό ύφος του, απέναντι σε ότι δεν γνωρίζει ή το θεωρεί ‘εχθρικό’ του και για το λόγο ότι αδικεί τον ίδιο. Τον ευχαριστούμε για τη νέα συμμετοχή του στο διάλογο και για τις φροντιστηριακές υποδείξεις του.
Ο Διάλογος συνεχίζεται.
Κώστας Λάμπος

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ κ.ΜΠΑΖΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

)

Κύριοι, (Κώστας Λάμπος, Δημήτρης Πράτσος, Γρηγόρης Βαλλιάνος, Μιχάλης Μπερδελής, Αλέξανδρος Μάντζαρης)



καλή η ομφαλοσκόπηση της γειτονιάς μας με τα προτεκτοράτα της και άλλες τέτοιες ξεπερασμένες και ανούσιες εκφράσεις που δεν σημαίνουν τίποτα πλέον.



Ακόμα και τα γνωστά ευφυολογήματα για τον έλεγχο των χωρών απο τις οποίες θα περνά το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο είναι ξεπερασμένα...



Οι Αμερικανοί, δηλαδή αυτοί οι ελάχιστοι που διαμορφώνουν την στρατηγική της πολιτικής των ΗΠΑ και οχι ο πολύς λαός..., δεν ασχολούνται με προτεκτοράτα...



Κινούνται παγκόσμια και παντού ανά πάσα στιγμή... Τα προτεκτοράτα είναι κάστρα που τους δημιουργούν πονοκεφάλους... με την ακινησία τους και την ανοησία των συνήθως κατώτερων των περιστάσεων συνεργατών τους και ας τους έχουν οι ίδιοι βοηθήσει να εγκατασταθούν...



Για να καταλάβει κανείς τον τρόπο που σκέπτεται ο Μπους (αναφέρομαι στην ομάδα συνεργατών του) πρέπει να καταλάβει πως σκεπτόταν o Τσωρτσιλ...



Ο Τσωρτσιλ ήταν απίστευτα κυνικός και αφάνταστα κτηνώδης...



Ο Χίτλερ ωχριούσε μπροστά του σε κτηνωδία...



Άλλο τι λεει ο κόσμος που έχει έτσι και αλλιώς τις προκαταλήψεις που του εμφύτεψε η συνεχής προπαγάντα δεξιόθεν και αριστερόθεν.



Ακούγοντας π.χ. σήμερα την Παπαρήγα να μιλά ανατριχιάζω με την βλαχιά και την προκατάληψη αλλα και την ξεπερασμένη σκοπιμότητα που χαρακτηρίζει το θλιβερό αυτό άτομο...



Και όμως παρά πολλοί νομίζουν ότι είναι σωστή...



Εκείνο που με απασχολεί αυτή τη στιγμή είναι η επικινδυνότητα της παγκόσμιας κατάστασης και οχι πολεμικά... ούτε σε σχέση με το Κόσοβο και την ΠΔΤΓ, αλλα με τους ελάχιστους και κτηνώδεις παραγωγούς πλούτου που χειρίζονται το κόσμο με μαριονέτες όπως ο Μπους.



Δείτε σχετικά τα δυο ακόλουθα κείμενα που επισυνάπτω.



Συνιστώ δε ανεπιφύλακτα στα μέλη σας να διαβάσουν Γίββονα και Τσωρτσιλ.



Δεν θα καταλάβουν τίποτε με τους ανατολικούς και οπωσδήποτε απο τους Έγελο και Λένιν που μιλούσαν για άλλα και σε άλλες συνθήκες... Η μαρξιστική ανάλυση, έστω με τους νεώτερους απολογητές της όπως ο Samir Amin είναι συμπαθής αλλα ξεπερασμένη διοτι δεν είναι γεωπολιτικής αντίληψης... Την δέχομαι ως απαραίτητο συμπλήρωμα διασάφησης των κοινωνικών ανακατατάξεων.



Περιέργως οτι αφορά του Ρωμαίους είναι εξαιρετικά σύγχρονο και επίκαιρο γιαυτό συνιστώ Γίββονα μετα μανίας ..



Φιλικά



Παναγιώτης Μπαζιωτόπουλος