Πέμπτη, 20 Μαρτίου 2008

ΚΙ' ΟΜΩΣ ΚΙΝΕΙΤΑΙ...

ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ

(MONTHLY REVIEW) :

ΕΝΑ ΠΟΛΥΕΡΓΑΣΤΗΡΙ

ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ

ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΛΟΓΟΥ

Μέσα στο τέλμα της λεγόμενης παγκοσμιοποίησης, όπου η πνευματική και πολιτιστική δημιουργία φυτοζωούν, βλέπουμε τις προθήκες των περισσότερων βιβλιοπωλείων να στενάζουν από πνευματικά σκουπίδια του πολιτικού marketing, του life style και της απαξίωσης των αναγνωστών, τα περισσότερα των οποίων βλέπουν το φως της δημοσιότητας, λόγω της ‘αναγνωρισιμότητας του δημιουργού’, η ως ‘χορηγία’ κάποιου χρυσοκάνθαρου, ή ακόμα και λόγω άμεσης ή έμμεσης σχέσης με τους μιντιοκράτες και τους διαχειριστές του δημόσιου χρήματος και ιδιαίτερα των μυστικών κονδυλίων του ‘υπουργείου πολιτισμού’.

Όμως υπάρχει κι ’ένας άλλος κόσμος που κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση. Ένα ζωτικό κύτταρο αυτού του κόσμου είναι η ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ, το παγκόσμια γνωστό περιοδικό MONTHLY REVIEW, που από το 1949, κυκλοφορεί σε πολλές γλώσσες και προωθεί ένα σοβαρό διάλογο πάνω σε όλα τα σημαντικά και κρίσιμα προβλήματα της εποχής μας, με υπευθυνότητα και σεβασμό στα εκατομμύρια των αναγνωστών του σε όλο τον κόσμο.

Η Μηνιαία Επιθεώρηση κυκλοφορεί και στην ελληνική γλώσσα, με κάποιες διακοπές, από το 1975. Τα τελευταία χρόνια, από το 2002 και μετά, κυκλοφορεί σε μια πολύ φροντισμένη, θεματολογικά και αισθητικά μηνιαία έκδοση, με μεταφρασμένα επιλεγμένα άρθρα του μητρικού περιοδικού και με κείμενα ελλήνων συγγραφέων.

Ταυτόχρονα η ελληνική έκδοση της Μ.Ε. είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου και σε καθημερινή ηλεκτρονική μορφή (
www.monthlyreview.gr) που καλύπτει και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη με την πληθώρα των σημαντικών κειμένων που φιλοξενεί.

Παράλληλα με την έντυπη και την ηλεκτρονική έκδοσή στα ελληνικά, οι εκδότες της ΜΕ έστησαν τις Εκδόσεις ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ, οι οποίες έχουν ήδη στο ενεργητικό τους κάμποσα αξιόλογα βιβλία .

Πρόκειται αναμφισβήτητα για μια αξιόλογη προσπάθεια προσφοράς, η οποία συμπληρώνεται από σειρά εκδηλώσεων, κύρια συζητήσεων πάνω σε κρίσιμα θέματα. Η πιο πρόσφατη εκδήλωση του είδους ήταν η συζήτηση που έγινε την Παρασκευή 14.03.2008, στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, με θέμα: Η Τέχνη ως θύλακας αντίστασης ενάντια στην Παγκοσμιοποίηση, με εισηγητές τους Κώστα Γεωργουσόπουλο, Κώστα Μελά, Σπύρο Μερκούρη, Μάνο Στεφανίδη και Αλίκη Μπακοπούλου-Χωλς και συντονιστή τον ένα από τους εκδότες της ΜΕ, το Βαγγέλη Χωραφά. Τη υψηλού επιπέδου συζήτηση άνοιξε ο «διαχρονικός» εκδότης της Λευτέρης Ριζάς και την έκλεισε το πολυπληθές ΄κοινό’, με τις πολύ ουσιαστικές παρεμβάσεις του.

Θα ήταν, νομίζω, χρήσιμο και σύμφωνο με τους στόχους των εκδοτών της ΜΕ και γι’ αυτό προτείνω, αυτές οι συζητήσεις να μην χάνονται, αλλά να μεταφέρονται, στην ηλεκτρονική έκδοση για να γίνονται κτήμα όλων όσοι και είναι πολλοί, διψάνε για έγκυρη γνώση και σωστή πληροφόρηση. Συγχαρητήρια και ευχαριστίες στους εκδότες και στους συνεργάτες τους για την τόσο σημαντική προσφορά τους στην πολιτική σκέψη.

Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2008

NEΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΑ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ

______________________
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ

MONTHLY REVIEW
_______________________

Νεοφιλελευθερισμός και προτεκτοράτα στα Βαλκάνια

Μιά συνέντευξη με τον TARIQ ALI

(04/03/2008)
2008/03/04--->
Είναι πολύ δύσκολο να γίνουν προβλέψεις για το Κόσοβο. Υπάρχουν κάποιοι που αναφέρονται σε έναν νέο πόλεμο αν οι ΗΠΑ συνεχίσουν με τον ίδιο τρόπο χωρίς να διασφαλίζουν τις μειονοτικές ομάδες, πολλές εκ των οποίων έχουν ήδη εκδιωχθεί, αλλά ορισμένες εξακολουθούν να παραμένουν. Η Ρωσία –η οποία δεν είναι αυτή που ήταν όταν έγινε η πρώτη επίθεση του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία– αποτελεί ένα ερωτηματικό για τη στάση που πρόκειται να κρατήσει. Η αίσθησή μου είναι ότι οι Ρώσοι δεν θα κάνουν τίποτα και η σερβική ελίτ, η οποία είναι ήδη βαθιά νεοφιλελεύθερη, θα καταλήξει στο τέλος σε κάποια συμφωνία. Αυτή είναι η πρόβλεψή μου.
Όσο για το τι θα συμβεί στη σερβική και στις άλλες μειονότητες, λυπάμαι που το λέω αυτό, η μόνη λογική λύση, με το δεδομένο ότι οπουδήποτε αλλού υπήρξαν διαχωρισμοί, είναι να διαμελισθεί το Κόσοβο. Δεν μου αρέσει που το λέω αλλά είναι πιθανόν ο μόνος τρόπος προστασίας των μειονοτήτων σήμερα. Είναι μια θλιβερή υπόθεση, αλλά αυτή είναι η λογική του υπερεθνικισμού.
Περισσότερα:http://www.counterpunch.org/gb02262008.html
αρχή