Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009

Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΑΙΜΟΡΑΓΕΙ ΣΤΗΝ ΠΛΗΓΩΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟ-ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟ. ΩΡΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΦΑΣΙΣΜΟ

"Ενιαίο κράτος" 

απαιτεί ο λαός και όχι τουρκική διζωνική

Της Φανούλας Αργυρού
Πρόσφυγας από την κατεχόμενη Νεάπολη Λευκωσίας 


 

Αυτός ο λαός που ακόμα δεν βρήκε το θάρρος να ξεπροβάλει με όλη του την δύναμη και να τα βάλει με τις περιβόητες ηγεσίες των κομματικών φέουδων στην ημικατεχόμενη Κύπρο, αυτός ο λαός που διατηρήθηκε για αιώνες παρόλες τις ξένες κατακτήσεις, βιασμούς, λεηλασίες και μαζικές δολοφονίες αθώων με τελευταία και χειρότερη την κατοχική Τουρκία, διατηρεί ακόμα ψηλά το αισθητήριό του. Αισθάνεται τα επακόλουθα και ανησυχεί. Αντιλαμβάνεται τα λάθη του παρελθόντος που έκαναν οι ηγέτες του είτε κομματικοί είτε προέδροι και ζει τις συνέπειές τους.
Μίλησε στις 24 Απριλίου 2004 με βροντερή φωνή, όχι μόνο γιατί του το ζήτησε ο τότε πρόεδρος Τάσσος Παπαδόπουλος, αλλά, γιατί γνώριζε ήδη, είχε ενημερωθεί και είχε αναλύσει τα δεδομένα. Οι δημοσκοπήσεις (βλέπε ‘Σημερινή’ λίγες μόνο μέρες πριν το διάγγελμα του Παπαδόπουλου) είχαν προβλέψει ότι πέραν του 76% θα έλεγε το 0ΧΙ στο έκτρωμα διάλυσης ονόματι ‘Σχέδιο Ανάν’.
Την τουρκο-βρετανική λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας την είχε απορρίψει ο λαός με το δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004. Το είχαν εντοπίσει και όλες οι ξένες πρεσβείες στην Κύπρο και είχαν ενημερώσει τις χώρες τους. Το είχε εντοπίσει πρώτη και καλύτερη η Βρετανική Υπάτη Αρμοστεία στην Λευκωσία και δεν ήταν τυχαίο που ευθύς αμέσως είχαν αρχίσει οι διάφοροι θιασώτες ΄δικοί μας’ της Διζωνικής να τρέχουν να την...επιβεβαιώσουν ξανά και ξανά με αλλεπάλληλες αλαζωνικές και ηλίθιες δηλώσεις τους για να την...επαναφέρουν στην ‘θέση’ της. Με τελικό επισφράγισμα του τσιμεντώματός την διαβόητη συμφωνία μεταξύ Χριστόφια και Ταλάτ της 23ης Μαίου 2008 για δύο συνιστώντα στέιτς
Την απόρριψη της τουρκο-βρετανικής ΔΔΟ είχε εντοπίσει και η γνωστή Ομάδα Διεθνών Κρίσεων (International Crisis Group) η οποία έγραψε στην ιστοσελίδα της ότι με την απόρριψη του ‘Σχεδίου Ανάν’ οι ΄Ελληνες της Κύπρου συνεπάγεται ότι απέρριψαν και την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Και δεν ήταν προς τιμή όλων εκείνων των δικών μας που έτρεξαν τότε να βοηθήσουν την Βρετανία και την Τουρκία με δηλώσεις υποστήριξης προς την ΔΔΟ
Σήμερα ο λαός μίλησε και πάλιν. Όταν καλέστηκε από το κρατικό ίδρυμα ραδιοφωνίας στις 26 Οκτωμβρίου 2009 να απαντήσει ποια λύση προτιμά, ΑΠΕΡΡΙΨΕ συλλήβδην και κατηγορηματικά την τουρκο-βρετανική Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Μόνο το 29% υποστήριξε την ΔΔΟ. Το 16% που υποστήριξε την διχοτόμηση ήταν ψήφος απόγνωσης και αγανάκτησης και επίσης απόρριψης της τουρκο-βρετανικής ΔΔΟ. ΄Οταν προστεθεί το 16% με το 55% το ποσοστό του 71% φέρνει το ίδιο αποτέλεσμα με το δημοψήφισμα της 24 Απριλίου, 2009.
Ο κ. Δημήτρης Χριστόφιας δεν έχει καμία εξουσιοδότηση από το λαό να συζητά και να διαπραγματεύεται τις περιουσίες μας, την πατρίδα μας, με τους εκπροσώπους του Αττίλα στη βάση λύσης της απορριφθείσας από το λαό τουρκο-βρετανικής Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.
Ο λαός απαιτεί ΕΝΙΑΙΟ ΚΡΑΤΟΣ για να σωθεί και να διασωθεί και η πατρίδα του από τον πλήρη εκτουρκισμό. Αυτά να τα λάβει σοβαρά υπόψη η κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια και να αφήσει τις ξένες καθοδηγήσεις για λύση του Κυπριακού που βοηθούν μόνο την Τουρκία και τους συμμάχους της. Ο λαός μίλησε για δεύτερη φορά και δεν θα πρέπει να τον αναγκάσουν πλέον να μιλήσει ξανά...

_____________________________________
Αναδημοσίευση απο:
http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2009/10/blog-post_74.html
28/10/2009

Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΔΟΛΑΡΙΟΥ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΓΕΜΟΝΙΑ

Ηλίας Καρακίτσος: Δολάριο. 
Ο βρικόλακας που ζει με το αίμα των άλλων*

 

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ





Ξεδοντιασμένο, πληθωριστικό, ελλειμματικό, βαλλόμενο πανταχόθεν, το δολάριο είναι πολύ νωρίς για να πεθάνει, εκτιμούν επιφανείς οικονομολόγοι. Απλά θα μας ταλαιπωρεί και στο διάβα του θα παρασέρνει τα πάντα. Εφιάλτης δεμένος στο άρμα του καπιταλισμού, εμπροσθοφυλακή μιας υπερδύναμης που στηρίζεται σε πήλινα πόδια. Που είναι υποθηκευμένη σε Κίνα και Ιαπωνία, αλλά έχει το πάνω χέρι. Και το ευρώ; Ο ρόλος του; Είναι σε θέση να εκτοπίσει και να αντικαταστήσει το πράσινο νόμισμα; Με αργά και σταθερά βήματα , είναι η εκτίμηση, αλλά θέλει πολύ δρόμο, αφού το δολάριο γίνεται ο σύγχρονος βρικόλακας που ζει με το αίμα των άλλων. «Η υποτίμηση του δολαρίου συνοψίζεται σε μία πολιτική «εξαθλίωσης του γείτονα», καθώς οι ΗΠΑ αναρρώνουν εις βάρος της ευρωζώνης και των άλλων χωρών με κυμαινόμενες συναλλαγματικές ισοτιμίες», υπογραμμίζει στην «Αυγή» ο καθηγητής Ηλίας Καρακίτσος (Guildhall Asset Management).

* Τι συμβαίνει με το δολάριο; Έχει υποτιμηθεί σε σχέση με το ευρώ πάνω από 15% στους τελευταίους πέντε μήνες.

Η πτώση του δολαρίου από την άνοιξη του 2009 είναι χαρακτηριστική κατά τη διάρκεια της ανάκαμψης της αμερικανικής οικονομίας. Παρόλα αυτά, στο σημερινό περιβάλλον τρεις επιπλέον παράγοντες συμβάλλουν στην πτώση του δολαρίου –το τεράστιο δημοσιονομικό έλλειμμα του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού. Η εκτύπωση χρήματος. Και ο νέος ρόλος του δολαρίου ως νόμισμα μεταφοράς. Το έλλειμμα του προϋπολογισμού έφτασε σχεδόν το 10% του ΑΕΠ. Αυτό ωθεί προς τα πάνω το ομοσπονδιακό χρέος και απαιτεί την υποτίμηση του δολαρίου. Η Fed έχει τυπώσει 1,3 τρισ. δολάρια για να αγοράσει αξιόγραφα καλυμμένα από περιουσιακά στοιχεία και αμερικανικά ομόλογα, υποβαθμίζοντας έτσι το νόμισμα. Ως αποτέλεσμα των μηδενικών επιτοκίων το δολάριο έχει αντικαταστήσει το γιεν ως νόμισμα συναλλαγών.

* Ποιοι ωφελούνται και ποιοι χάνουν από τον «κατήφορό» του; Ποιες οι επιπτώσεις για την ευρωπαϊκή οικονομία;

Τα θύματα της πτώσης του δολαρίου είναι οι ξένοι κάτοικοι που κατέχουν αμερικανικά περιουσιακά στοιχεία και συγκεκριμένα αμερικανικά ομόλογα. Οι μεγαλύτεροι κάτοχοι είναι η Κίνα και η Ιαπωνία, παρόλο που όλες οι κεντρικές τράπεζες κρατούν δολάρια ως απόθεμα. Πολλές αναδυόμενες χώρες έχουν καθορίσει την ισοτιμία τους με το δολάριο και αυτές βλάπτονται περισσότερο από αυτές που έχουν πιο ευέλικτες ισοτιμίες. Αλλά εκτός από αυτούς τους κατόχους των αμερικανικών ομολόγων, θύματα της υποτίμησης του δολαρίου είναι αυτές οι χώρες που βλέπουν το νόμισμα τους να ανατιμάται έναντι του δολαρίου, καθώς αυτό μειώνει την ανταγωνιστικότητά τους και προκαλεί απώλεια θέσεων εργασίας και μείωση των εσόδων και των κερδών. Μεγάλος χαμένος είναι και η ευρωζώνη. Η υποτίμηση του δολαρίου συνοψίζεται σε μία πολιτική «εξαθλίωσης του γείτονα», καθώς οι ΗΠΑ αναρρώνουν εις βάρος της ευρωζώνης και των άλλων χωρών με κυμαινόμενες συναλλαγματικές ισοτιμίες.

* Μήπως ανατέλλει η εποχή του Ευρώ ή ακόμα είναι νωρίς;

Πολλές κεντρικές τράπεζες θέλουν να διαφοροποιήσουν τα αποθέματά τους σε άλλα νομίσματα εκτός του δολαρίου. Ο ρόλος του ευρώ ως αποθεματικού νομίσματος είναι πιθανό να αυξηθεί αλλά είναι ακόμα μικρός.

* Πολλοί λένε ότι η άνοδος των χρηματιστηρίων μετά το 2003, οφείλεται στην αδυναμία του δολαρίου να αποτελέσει ασφαλές επενδυτικό καταφύγιο. Εσείς τι πιστεύετε;

Το δολάριο υποτιμήθηκε επίσης από το 2002 έως το 2008 και αυτό συνέπεσε με ένα ανταγωνισμό στις μετοχές σε χώρες άλλες από τις ΗΠΑ. Παρόλα αυτά η πτώση του δολαρίου δεν είναι η αιτία αυτού του ανταγωνισμού της αγοράς μετοχών. Οι μετοχές ενισχύθηκαν καθώς η φάση της ανάκαμψης και της επέκτασης του οικονομικού κύκλου βελτίωναν την εταιρική κερδοφορία. Παρόλα αυτά υπάρχει ένα ίχνος αλήθειας σε αυτή τη δήλωση. Η πτώση του δολαρίου ώθησε τους επενδυτές  με κέντρο αναφοράς το δολάριο (δηλαδή όχι μόνο κατοίκους των ΗΠΑ αλλά και ξένους που αποτιμούν το χαρτοφυλάκιό τους σε δολάρια) να μετατοπίσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία εκτός ΗΠΑ προς μετοχές άλλων χωρών, καθώς η απόδοση του δολαρίου ενισχύεται από τον βαθμό της υποτίμησης του δολαρίου.

* Πριν από λίγες ημέρες η UNCTAD πρότεινε να υπάρχουν περισσότερα αποθεματικά νομίσματα σε διεθνές επίπεδο. Πώς θα γίνει; Τι σημαίνει;

Η πρόταση είναι το ευρώ, το γιεν και η στερλίνα να γίνουν επίσης αποθεματικά νομίσματα μαζί με το δολάριο. Αλλά αυτό ακριβώς απασχολεί το SDR και το IMF. Ο κυρίαρχος ρόλος του δολαρίου δεν πηγάζει απλά από το γεγονός ότι είναι αποθεματικό νόμισμα αλλά και από το γεγονός ότι χρησιμοποιείται ευρέως στο παγκόσμιο εμπόριο και στις διεθνείς συναλλαγές κεφαλαίου. Αυτό δεν είναι πιθανό να αλλάξει σύντομα ακόμα και αν οι κεντρικές τράπεζες διαφοροποιήσουν τα αποθεματικά τους σε ευρώ, στερλίνες και γιεν.
__________________________________

* ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ Δ. ΤΣΙΠΟΥΡΑ
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΥΓΗ, 18.10.2009

Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2009

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ





 

Η ΠΕΙΝΑΙ  ΣΤΟΝ 21ο  ΑΙΩΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ  ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΓΙΟΡΤΕΣ ΚΑΙ "ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΜΕΡΕΣ", ΑΛΛΑ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΕΝΟΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ






Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ-ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ 
ΜΕ ΤΟ ΜΑΝΔΥΑ ΤΟΥ ΟΗΕ 
ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ 
ΠΟΥ Ο ΙΔΙΟΣ ΠΡΟΚΑΛΕΙ 
ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΓΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ 
ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ




Ο μισός πληθυσμός στον πλανήτη απειλείται από τη φτώχεια. Tα Ηνωμένα Έθνη έχουν κηρύξει την 17η Οκτωβρίου ημέρα κατά της φτώχειας. Η φετινή μέρα όμως είναι ιδιαίτερη αφού ο κόσμος βιώνει μια από τις μεγαλύτερες, αν όχι τη μεγαλύτερη, οικονομική κρίση στην ιστορία της ανθρωπότητας.


Η πτώση των άμεσων επενδύσεων και της ροής των κεφαλαίων άφησαν βαριά τραύματα στις οικονομίες τόσο των χωρών όλου του κόσμου. Eκατομμύρια ανθρώπων που δεν έπαιξαν κανένα ρόλο στην έλευση της οικονομικής κρίσης, θα αποτελέσουν τα κυριότερα θύματά της.

Από τα 4,4 δισεκατομμύρια των "υποανάπτυκτων" χωρών τα τρία πέμπτα, δηλαδή το 60% ζουν χωρίς βασική υγιεινή, το ένα τρίτο χωρίς πόσιμο νερό, το ένα τέταρτο σε άθλια στέγη, ενώ το ένα πέμπτο των παιδιών υποσιτίζεται!

Το ανθρώπινο κόστος τεράστιο: σύμφωνα με εκτιμήσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας, μέχρι τα τέλη του 2009 θα έχουν πεθάνει 30.000-50.000 μωρά μόνο στην Αφρική, λόγω της συνεχούς επιδείνωσης της οικονομικής κατάστασης, ενώ, όπως δείχνουν έρευνες των Ηνωμένων Εθνών, ο αριθμός των ανθρώπων που υποσιτίζονται θα ξεπεράσει το 1 δισεκατομμύριο, σημειώνοντας αύξηση 10% σε σχέση με τα δεδομένα του 2008.

Τα πρώτα θύματα, οι «υποανάπτυκτες» χώρες

Μία αναμενόμενη επίπτωση της οικονομικής κρίσης, ήταν και ο περιορισμός των πακέτων οικονομικής βοηθείας προς τις φτωχές χώρες: κάτι που γίνεται ιδιαίτερα αισθητό στην Αφρική, της οποίας πολλές χώρες εξαρτώνται άμεσα από αυτές τις παροχές καθώς αποτελούν το 9% του συνολικού ΑΕΠ της ηπείρου.

Στη σύνοδο κορυφής G20, που έγινε στο Πίτσμπουρκ των ΗΠΑ, εκ μέρους της Παγκόσμιας Τράπεζας ανακοινώθηκε ότι προκειμένου να βοηθηθούν οι φτωχές οικονομίες του πλανήτη χρειάζονται άμεσα οικονομική βοήθεια της τάξης των 11,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Στην προηγούμενη σύνοδο κορυφής είχε ταχθεί το ποσό των 50 δισεκατομμυρίων σε συνάθροιση με τα 20 δισεκατομμύρια που δεσμεύτηκαν πως θα δώσουν οι G8 στη σύνοδο, που έγινε στην Ακουίλα της Ιταλίας, συγκεντρώθηκε ένα ποσό σαν υπόσχεση που με τις παρούσες οικονομικές συνθήκες είναι αδύνατο να διατεθεί. Σε πρόσφατη ανακοίνωσή της η Παγκόσμια Τράπεζα τόνισε πως τα υπεσχημένα πρέπει να τηρούνται.

Μάλιστα, εξέδωσε και έναν Τόμο, ειδικώς αφιερωμένο στην τύχη των φτωχών στον πλανήτη μας εν μέσω της πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης κι ύφεσης, όπου προειδοποιεί ότι εάν δεν συγκεντρωθεί ένα σημαντικό, έστω μέρος, του προαναφερθέντος ποσού, τότε οι έως σήμερα επιτευχθείσες πρόοδοι σε φτωχές περιοχές του πλανήτη μας, που κερδήθηκαν με τόσο κόπο, απλά θα εξανεμιστούν.

Η φτώχεια μαστίζει τις ΗΠΑ

Στις πλουσιότερες χώρες, 100 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν κάτω από τα όρια φτώχειας. Οι ΗΠΑ είναι πρώτες τόσο στον πλούτο, όσο και στη στέρηση! Κατακόρυφα αυξήθηκε λόγω της οικονομικής ύφεσης ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας στις ΗΠΑ το 2008 αγγίζοντας τα 40 εκατομμύρια, σύμφωνα με φετινή έκθεση του Γραφείου Απογραφής τησ χώρας.

Μάλιστα μέσα σε ένα χρόνο, η ύφεση που ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2007 και εξελίχθηκε στη χειρότερη από τη δεκαετία του 1930, «δημιούργησε» 2,5 εκατομμύρια φτωχούς. Ο συνολικός αριθμός των Αμερικανών που πέρασαν τη «διαχωριστική γραμμή» και βρέθηκαν στη φτώχεια κατά τη διάρκεια του 2008 έφθασε τα 39,8 εκατομμύρια από 37,3 εκατομμύρια, το 2007, φτάνοντας σε επίπεδα που δεν έχουν ξεπεραστεί από το 1960.

Η Ευρώπη εκπέμπει SOS


Στη Βρετανία του 2009 πολλά παιδιά ζουν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας. Η βρετανή δασκάλα Λέσλι Γουόρντ, πρόεδρος της Ένωσης Δασκάλων και Επιμελητών στη χώρα της, δήλωσε ότι πολλά παιδιά στη Βρετανία προέρχονται από τόσο φτωχές κοινότητες ώστε είναι υπερβολικά δύσκολο να βοηθηθούν ακόμα και από το σχολείο.

«Υπάρχουν υγιή παιδιά, τα οποία έρχονται στο σχολείο χωρίς να γνωρίζουν να πηγαίνουν τουαλέτα. Παιδιά που δε ξέρουν να ντύνονται μόνα τους, που ξέρουν να τρώνε το φαγητό τους μόνο με το κουτάλι, παιδιά που δεν ξέρουν αν θα γυρίσουν σπίτι το βράδυ και αν πάνε αν θα βρούνε κάποιον,» δήλωσε.

Στη Γερμανία επίσης, το 14,3% του συνολικού πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας (δηλαδή πρέπει να επιβιώσουν με λιγότερα από 764 ευρώ τον μήνα) σύμφωνα με την έκθεση που παρουσίασαν οι οργανώσεις της γερμανικής κοινωνικής πρόνοιας. Στην Ευρώπη, 78 εκατομμύρια άτομα ζουν κάτω από τα όρια της φτώχιας, με τα 19 εκατομμύρια να αποτελούνται από παιδιά σύμφωνα με στοιχεία του ευρωκοινοβουλίου.

Στη χώρα μας η κατάσταση είναι δραματική. Η Ελλάδα κατέχει τη θλιβερή πρωτιά του υψηλότερο ποσοστού φτώχειας στην παλαιά Ευρώπη των «15» μαζί με την Ιρλανδία. Το 21% των πολιτών της ζουν στα όρια της φτώχειας, έχοντας εισόδημα κατώτερο του 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος.

Περίπου 2,2 εκατομμύρια πολίτες ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ για την ελληνική οικονομία. Σύμφωνα πάντα με την ΓΣΕΕ, τα σοβαρά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας και οι επιπτώσεις της διεθνούς χρηματοοικονομικής κρίσης, οφείλονται αποκλειστικά στην ακολουθούμενη νεοφιλελεύθερη πολιτική, η οποία «θεοποιεί» τις αγορές και τα τραπεζικά κέρδη, τα οποία, όμως, διευρύνουν τις ανισότητες, τη φτώχεια, την ανεργία, τον κοινωνικό αποκλεισμό, την ύφεση και την χρηματοοικονομική κρίση.

Ο κατώτατος μηνιαίος μισθός στην Ελλάδα, συνεχίζει να υστερεί σημαντικά έναντι των κατώτατων μισθών των πλουσιότερων χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, στη διάρκεια των τελευταίων 10 ετών το ποσοστό των Ελλήνων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας κυμαίνεται μεταξύ 20% και 25% (2 έως 2,3 εκατομμύρια άτομα). Με φόντο την οικονομική κρίση επιδεινώνεται συνεχώς η κατάσταση των εργαζομένων. Από την έκθεση του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ προκύπτει ότι περίπου οι 6 στους 10 εργαζόμενους έχουν καθαρές αποδοχές κάτω από 1.000 ευρώ μηνιαίως. Το μέσο μηνιαίο εισόδημα για τους νεοεισερχόμενους στον δημόσιο τομέα ανέρχεται σε 776,2 ευρώ και στον ιδιωτικό 662,1.

Αυτά τα αποτελέσματα ούτε φυσικά, ούτε τυχαία είναι. Είναι τα αποτελέσματα της πολιτικής των κυβερνώντων. Είναι χαρακτηριστικό ότι η φορολογική επιβάρυνση για τους εργαζομένους ανέρχεται στο 35,5%, ενώ για τις επιχειρήσεις στο 15,9%, όταν στην ΕΕ-25, είναι 33%! Την ίδια περίοδο η κερδοφορία των επιχειρήσεων εκτοξεύτηκε στα ύψη. Υπερκέρδη 1,5 δισεκατομμυρίου ευρώ κατέγραψαν οι τράπεζες για το πρώτο εξάμηνο του 2009, που ενισχύθηκαν με 28 δισεκατομμύρια από το κράτος. Πέρα από τους αριθμούς και τους δείκτες, η διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων επιδεινώνει όλες τις πλευρές της ζωής οδηγώντας μεγάλα τμήματα του πληθυσμού στο περιθώριο και σε κάθε είδους εξαθλίωση.

Επιπλέον το 50% του πληθυσμού βιώνει υψηλό βαθμό δυσκολίας στην ικανοποίηση των βασικών του αναγκών και αναγκάζεται να καταφύγει στο δανεισμό από τις τράπεζες μέσω καταναλωτικών δανείων και πιστωτικών καρτών, για να αντιμετωπίσει πάγια έξοδα. Μόνο το 20% του πληθυσμού μπορεί να καλύψει τις βασικές του ανάγκες, αφού το 80% όσων εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα αμείβεται με λιγότερα από 1.000 ευρώ μηνιαίως.

Όπως αποδεικνύεται, το πρόσωπο του κοινωνικού κράτους, παρά τις επανειλημμένες «πλαστικές επεμβάσεις» εξακολουθεί να φαίνεται «χλωμό» στον πολίτη, αδύναμο να του προσφέρει ασφάλεια.

Ο φτωχοί φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι


Η ψαλίδα μεταξύ πλουσίων και φτωχών μεγαλώνει συνεχώς. Οι μηχανισμοί που εφάρμοσε το κάθε κράτος ξεχωριστά για την ανακατανομή του εισοδήματος, δεν καταφέρνουν να αποκαταστήσουν την ισορροπία.

Οι «δομικές» συνταγές εξόδου από τη φτώχεια, τις οποίες τα τελευταία χρόνια «σερβίρουν» στους πεινασμένους οι διεθνείς πιστωτικοί οργανισμοί όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Παγκόσμια Τράπεζα, ξεκινούν από την περικοπή δαπανών για την Παιδεία και την Υγεία και καταλήγουν στο ξεπούλημα του φυσικού και ορυκτού πλούτου, αλλά και της όλο και φθηνότερης (άρα και φτωχότερης) εργατικής δύναμης στις μεγάλες ξένες επιχειρήσεις, προς όφελος των τοπικών ελίτ.

Τα πλούτη 15, μόνο, από τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου είναι μεγαλύτερα από τα ΑΕΠ μιας ολόκληρης Ηπείρου, της Αφρικής!

Αυτά τα εφιαλτικά στοιχεία, είναι ο σύγχρονος πολιτισμός που προσφέρει στους εργαζόμενους ο καπιταλισμός με την υποταγή των πάντων στα κέρδη των μεγιστάνων του πλούτου. Στην ιστορία της ανθρωπότητας ποτέ άλλοτε, κατά απόλυτη και σχετική έννοια, δεν είχαν πεινάσει, δεν είχαν λιμοκτονήσει τόσα εκατομμύρια άνθρωποι!

Μόνο ο συνειδητός δημοκρατικός σχεδιασμός των παγκόσμιων πόρων από τους παραγωγούς μπορεί να ελέγξει την παγκοσμιοποίηση να τερματίσει την πείνα και τις ανεξέλεγκτες κοινωνικές καταστροφές και οικονομικές καταρρεύσεις που φέρνει μέσα στον παρασιτικό πλέον καπιταλισμό της παρακμής, και να την αναδείξει ως την υλική βάση ενός νέου αληθινά πανανθρώπινου πολιτισμού.

_________________

Αναδημοσίευση απο το tvxs.gr 

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2009

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΑΣΙΣΜΟΣ

Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΩΣ






ΩΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ  ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ  .

ΟΙ "ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΕΣ"  ΤΟΥ ΙΡΑΚΙΝΟΥ  ΛΑΟΥ ΣΤΟ ΑΜΠΟΥ ΓΚΡΑΪΜΠ

Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2009

Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ ΕΞΕΛΙΣΣΕΤΑΙ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΦΑΣΙΣΜΟ


Οι ΗΠΑ βρίσκονται πολύ κοντά σε ένα δικτατορικό καθεστώς!




Ο Γκορ Βιντάλ, στους Times Online:

«Σήμερα η θρησκευτική μανία έχει μολύνει την πολιτική και η Αμερική έχει απομονωθεί τελείως. Ρωτήστε έναν αμερικανό τι ξέρει για τη Σουηδία και θα σου απαντήσει πως οι άνθρωποι εκεί ζουν καλά αλλά είναι όλοι τους αλκοολικοί. Στην πραγματικότητα ένα Σκανδιναβικό σύστημα θα μπορούσε να μας έχει ωφελήσει σημαντικά. Αντ’ αυτού, η Αμερική δεν έχει καμία διανοητική κατηγορία πολιτών και σαπίζει αργά με σταθερό ρυθμό. Θα έχουμε μια στρατιωτική δικτατορία αρκετά σύντομα. Ο Ομπάμα θα πρέπει να εστιάσει στην εκπαίδευση των αμερικανών. Το πρόβλημά του είναι πως ο ίδιος είναι υπερβολικά μορφωμένος χωρίς να κατανοεί πόσο αμυδρά πνευματώδες και ανίδεο είναι το ακροατήριό του. Ο Μπέντζαμιν Φράνκλιν είπε ότι το σύστημα θα αποτύγχανε λόγω της διαφθοράς των ανθρώπων ότι ακριβώς συνέβη κατά την προεδρία του Μπους».
_________________


Αναδημοσίευση από το TVXS.gr