ΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ, ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ

Πως η Τουρκία με τον παρά της κατασκοπεύει και την κυρά της, τις ΗΠΑ! *

Τρίτη, 19 Μάιος 2009 23:09

Τον Ιούνιο του 2002, στην γνωστή εφημερίδα των ΗΠΑ Washington Post, μια πρώην χαμηλόβαθμος υπάλληλος του FBI δημοσίευσε ένα εκτενές άρθρο της, στο οποίο κατήγγειλε συγκεκριμένα πρόσωπα μέσα στους κυβερνητικούς μηχανισμούς των ΗΠΑ,τα οποία εργάζονταν για λογαριασμό της Τουρκίας.Η Σιμπέλ ΄Εντμοντς (Sibel Edmonds) έφερε στο φως της δημοσιότητας απίστευτα γεγονότα κατασκοπείας για διεισδύσεις των Τουρκικών Μυστικών Υπηρεσιών (ΜΙΤ) στις υπηρεσίες ασφαλείας των ΗΠΑ αλλά και στα ανώτατα κυβερνητικά κλιμάκια. Οι καταγγελίες της Σιμπέλ ΄Εντμοντς περιγράφουν ένα κατασκοπευτικό θρίλερ το οποίο περιλαμβάνει, στρατολογήσεις αξιωματούχων των ΗΠΑ από την Τουρκική ΜΙΤ, επιχειρήσεις διείσδυσης μέσα στο FBI Τούρκων πρακτόρων, γεγονότα λαθρεμπορίου ναρκωτικών και πυρηνικών υλικών, μέχρι και τον χρηματισμό του Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ για την εξυπηρέτηση των Τουρκικών συμφερόντων! Οι καταγγελίες της μεταφράστριας του FBI προκάλεσαν ισχυρό σοκ στις ΗΠΑ και στην παγκόσμια κοινότητα των Μυστικών Υπηρεσιών του κόσμου! Οι έρευνες, οι καταγγελίες και οι αποκαλύψεις, της Σιμπέλ ΄Εντμοντς συνεχίζονται μέχρι σήμερα και έχουν φέρει σε πάρα πολύ δύσκολη θέση πολλούς υψηλά ιστάμενους αξιωματούχους των ΗΠΑ. Πολλά ΜΜΕ στις ΗΠΑ αλλά και σε όλο τον κόσμο παρακολουθούν με αγωνία την σύγκρουση της Σιμπέλ ΄Εντμοντς με τις Τουρκικές Μυστικές Υπηρεσίες και τα όργανά τους στις ΗΠΑ, τα οποία επιχειρούν μια άνευ προηγουμένου συγκάλυψη της υπόθεσης η οποία αποτελεί βόμβα στα θεμέλια του νεοσυντηρητικού κατεστημένου των ΗΠΑ. Σύμφωνα με το γνωστό περιοδικό των ΗΠΑ Vanity Fair (Σεπτέμβριος 2005) στελέχη του American Turkish Council (ATC) «πλήρωσαν» τον Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, Ντένις Χάστερτ (Dennis Hastert), για να ενεργήσει κατάλληλα, ώστε να αποσυρθεί το νομοσχέδιο «Η.Res.596», το οποίο αφορούσε την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από τις ΗΠΑ. Τον Αύγουστο του 2000 ο Ντένις Χάστερτ, ως Πρόεδρος της Βουλής, δήλωσε ότι θα υποστηρίξει το κείμενο του νομοσχεδίου 596. Στις 27 Σεπτεμβρίου 2000 ο βουλευτής Ραντάνοβιτς, κατέθεσε το νομοσχέδιο στο Σώμα της Βουλής για να ψηφιστεί. Στις 20 Οκτωβρίου λίγα λεπτά πριν την ψηφοφορία, ο Χάστερτ απέσυρε το κείμενο του νομοσχεδίου παρουσιάζοντας και σχετική επιστολή του Προέδρου των ΗΠΑ Μ. Κλίντον. Την ίδια ημέρα ο τότε Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Ισμαήλ Τζέμ, δήλωνε ότι «ένας μεγάλος κίνδυνος στις σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ έχει εκλείψει». Τα ηχητικά ντοκουμέντα που παρουσίασε η Σ. ΄Εντμοντς, φέρουν τον Χάστερτ να έχει λάβει από ανώτατο αξιωματούχο της Τουρκικής Πρεσβείας το ποσό των 500.000 δολαρίων υπό την μορφή εισφοράς για την προεκλογική του εκστρατεία! Σε μια άλλη ηχητική τεκμηρίωση (τηλεφωνική υποκλοπή) ανώτατος υπάλληλος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ φέρεται να καλείται στο «Αμερικανοτουρκικό Συμβούλιο» να λάβει την αμοιβή του, ύψους 7.000 δολαρίων για την «μεσολάβησή του» για την προώθηση αγοράς όπλων για λογαριασμό της Τουρκίας. Σε μια άλλη «ακρόαση» ο Χάστερτ φέρεται να έλαβε άλλες 50.000 δολάρια μετά την ακύρωση της σχετικής ψηφοφορίας του νομοσχεδίου 596, από την Τουρκική Πρεσβεία ως «δώρο» για τις προσωπικές του ανάγκες. Στην ίδια «ακρόαση» ο Χάστερτ αποκαλείται από τους Τούρκους με το παρατσούκλι «Denny-Boy» και γίνεται αναφορά για «επιδοτήσεις» του με την μορφή μικροποσών, των 200 δολαρίων, για να μην υπάρχει η υποχρέωση για την δήλωση προέλευσή τους! Πληροφορίες φέρουν τον « Denny-Boy» να έχει λάβει εκατοντάδες «επιδοτήσεις» των 200 δολαρίων… Η πρακτική της δωροδοκίας και της εξαγοράς για πολιτικά πρόσωπα και αξιωματούχους των ΗΠΑ εκ μέρους της Τουρκίας, όπως προκύπτει, πρόκειται για μια μακροχρόνια πρακτική ρουτίνας! Η ρουτίνα συνήθως ωθεί τους πράκτορες σε απενεργοποίηση των κανόνων ασφαλείας. Η Τουρκική ΜΙΤ έπεσε θύμα της πρακτικής αυτής, και δεν τήρησε έστω και τους απλούς κανόνες ασφαλείας, που αφορούν τις επικοινωνίες της! Με τον ποιο αφελή τρόπο αποκαλύφθηκε όλο το δίκτυο των συνεργατών της και των πρακτόρων της στις ΗΠΑ αλλά και οι τρόποι δράσης της!

Η αποκάλυψη Σιμπέλ ΄Εντμοντς

Η υψηλής στρατηγικής αξίας υπόθεση κατασκοπείας, προδόθηκε από την απουσία εφαρμογής των κανόνων και μέτρων ασφαλείας της όλης επιχείρησης, αλλά και από μια ασήμαντη υπάλληλο του FBI! Την μεταφράστρια, Σιμπέλ ΄Εντμοντς! Η Σιμπέλ ΄Εντμοντς κατάγεται από το Αζερμπαϊτζάν. Έζησε την παιδική και εφηβική της ηλικία, μεταξύ Τουρκίας και Ιράν. Είναι σιϊτικού θρησκεύματος. Πήγε στις ΗΠΑ για σπουδές, όπου γνώρισε και τελικά παντρεύτηκε τον αμερικανό σύζυγό της και εγκαταστάθηκε μόνιμα εκεί ξεκινώντας μια νέα ζωή. Μετά τις επιθέσεις και τα τρομοκρατικά χτυπήματα της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 στις ΗΠΑ, προσλήφθηκε στο FBI ως μεταφράστρια στο τμήμα υποκλοπών, όπου εργάζοντανστην μετάφραση απορρήτων συνομιλιών που είχαν σχέση με υπόπτους τρομοκρατίας αλλά και κατασκοπείας. Την ίδια εποχή προσλήφθηκε στο FBI στο ίδιο τμήμα με την Σ. ΄Εντμοντς, η Τουρκάλα Μελέκ Κάν ως μεταφράστρια και εργάζονταν μαζί στους ίδιους τομείς. Η Τουρκάλα πριν την πρόσληψή της στο FBI, εργάζονταν στο ATC και ένα άλλο αμερικανοτουρκικό «ίδρυμα» το Assembly of Turkish American Associations (ATAA),έχοντας προϋπηρεσία και στο Γερμανικό-Τουρκικό Σύνδεσμο Εμπορίου και Φιλίας… Ιδρύματα τα οποία αποτελούν προκαλύμματα της Τουρκικής ΜΙΤ και βραχίονες επηρεασμού της Τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Η Τουρκάλα Μελέκ Κάν, απέκρυψε στο βιογραφικό της και την αίτησή της προς το FBI, τις προηγούμενες ιδιότητές της…΄Όταν ξέσπασε η καταιγίδα των αποκαλύψεων της Σ. ΄Εντμοντς, οι Γερουσιαστές των ΗΠΑ Πάτρικ Λίχι και Τσάρλς Γκράσλεϊ, κατέθεσαν ερώτηση στο FBI, γιατί δεν διεξήχθη όπως προβλέπετε από τους κανονισμούς, η SBI (Special Background Investigation) « Ειδική ΄Έρευνα Παρελθόντος» για την Μελέκ Κάν. Το FBI απάντησε ότι η Τουρκάλα προσλήφθηκε στην υπηρεσία με αδιαφανής διαδικασίες και «άνωθεν» παρεμβάσεις, ενώ κατά την διάρκεια της θητείας της απολάμβανε καθεστώς «ιδιαίτερης μεταχείρισης» εξασφαλίζοντας την επάρκεια για την διενέργεια της μυστικής της δράσης, για λογαριασμό της ΜΙΤ! Πώς όμως κατάφερε μια γυναίκα πράκτορας της ΜΙΤ να διεισδύσει στα πλέον απόρρητα τμήματα του FBI και με τόσο θράσος αλλά και θάρρος, να υπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας?

Υπόθεση «Ντάγκλας Ντίκερσον»

Στις αρχές της δεκαετίας του ΄90 τοποθετήθηκε στην Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Άγκυρα,ο Επισμηναγός Ντάγκλας Ντίκερσον ως Στρατιωτικός Ακόλουθος , υπεύθυνος και τα θέματα προμηθειών και λογιστικής υποστήριξης των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων. Πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα και προϊστάμενος του Ντίκερσον, ήταν ο γνωστός νεοσυντηρητικός και μετέπειτα Υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκ Γκρόσμαν.Κατά την διάρκεια των πρώτων μηνών της παραμονής του στην Τουρκία, ο Επισμηναγός γνωρίστηκε με την προαναφερόμενη Τουρκάλα την Μελέκ Καν Χαρπτουλού. Η σχέση τους εξελίχθηκε ραγδαία και κατέληξε σε γάμο το 1995. Ο Επισμηναγός Ν. Ντίκερσον αναβαθμίζεται και προάγεται σε κύριο διαχειριστή όλων των προμηθειών όπλων για το Αζερμπαϊτζάν, το Ουζμπεκιστάν, το Καζακστάν, το Τουρκμενιστάν και το Κιργιστάν. Ταξιδεύει συνεχώς έχοντας στο πλευρό του την σύζυγό του Μελέκ Κάν-Ντίκερσον… Μέχρις εδώ όλα φαίνονταν φυσιολογικά, ώσπου το 1996 φτάνουν σημαντικές πληροφορίες στο Γραφείο του Γενικού Επιθεωρητή του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ, για δωροδοκία και στρατολόγηση Αξιωματικού της Πρεσβείας στην Άγκυρα από τις Τουρκικές Μυστικές Υπηρεσίες (ΜΙΤ). Ο Αξιωματικός συνελήφθη επ΄ αυτοφώρω να δωροδοκείται από την ΜΙΤ! Ο Ντίκερσον μετά από διαταγή του Πρέσβη Μ. Γκρόσμαν, βοηθά σθεναρά την εταιρεία,ΙΑΙ (International Advisors Inc.) η οποία εκπροσωπεί την Τουρκία στις ΗΠΑ στους τομείς της αμυντικής συνεργασίας και των προμηθειών. Η ΙΑΙ είχε δημιουργηθεί το 1989 από τον γνωστό Ντάγκλας Φέϊθ Υφυπουργό Άμυνας των ΗΠΑ και τον Βοηθό Υπουργό Άμυνας Ρίτσαρντ Πέρλ.. Ο Ντίκερσον πριν ολοκληρωθούν οι έρευνες στην Πρεσβεία, μετατέθηκε στην Γερμανία όπου τον ακολούθησε και η σύζυγό του, για την οποία η έρευνα της CIA την παρουσίαζε ως πράκτορα της ΜΙΤ. Η Μελέκ Κάν-Ντίκερσον αμέσως προσλήφθηκε στον «Γερμανο-Τουρκικό Σύνδεσμο Εμπορίου και Φιλίας» γνωστό ίδρυμα-βιτρίνα της Τουρκικής ΜΙΤ στην Γερμανία. Το 2001 ο Ντίκερσον μετατίθεται στην βάση Bolling της Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (DIA) στην Ουάσινγκτον και αναλαμβάνει επικεφαλής του Τμήματος Παρακολούθησης εξοπλισμών της Τουρκίας και των χωρών που προαναφέρθηκαν, όταν ήταν στην Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Άγκυρα. Η Μελέκ αναλαμβάνει ταυτόχρονα δύο θέσεις. Μια στο ATC και μια στο ATAA. Μετά από λίγο διάστημα προσλαμβάνεται στο FBI ως μεταφράστρια έχοντας ως συνάδελφός της και άμεση συνεργάτη της την Σιμπέλ ΄Εντμοντς.

Η ΜΙΤ ΜΕΣΑ ΣΤΟ FBI-ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ «ΛΕΥΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ»

Η Σιμπέλ ΄Εντμοντς, εκ των πραγμάτων και της στενής συνεργασίας της με την Μελέκ, διαπιστώνει δύο πράγματα. Πρώτον, μια δαιδαλώδη διαπλοκή των ζητημάτων τρομοκρατίας και της διακίνησης ναρκωτικών στην Κεντρική Ασία με επίκεντρο την Τουρκία. Δεύτερον, το λαθρεμπόριο πυρηνικών υλικών και τεχνολογίας στο τρίγωνο, ΗΠΑ-Πακιστάν-Τουρκία! Η Σ.΄Εντμοντς κατέγραφε με ακρίβεια όλες τις κινήσεις της Τουρκάλας συναδέλφου της και διαπίστωσε ότι αυτή, υπέκρυπτε συγκεκριμένες συνομιλίες από τις υποκλοπές ή τις μετέφραζε παραποιημένα. Ειδικά τις επικοινωνίες του Τουρκικού Προξενείου στο Σικάγο τις απέκρυπτε πολύ επιμελώς! Κατά σύμπτωση ο Πρόεδρος της Βουλής Ντένις Χάστερτ εκλέγονταν στην συγκεκριμένη περιφέρεια! Η ΄Εντμοντς διαπίστωσε ότι στις συνομιλίες που απέκρυψε η Μελέκ υπήρχαν στοιχεία για τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001! Επίσης, στο κρυφό αρχείο της Τουρκάλας βρήκε πλήθος στοιχεία για την αγορά με παράνομους τρόπους πυρηνικών υλικών και τεχνολογίας με κύριο οργανωτή το ATC.

Το 2001 ιδρύθηκε η Τουρκική εταιρεία ενέργειας «Μπεγιάζ ΄Ενερτζυ» (Beyaz Enerji, Λευκή Ενέργεια) η οποία συνεργάζονταν με το ATC στην ανεύρεση, αγορά και εξαγωγή πυρηνικών υλικών, ατομικής τεχνολογίας και στρατιωτικής νανοτεχνολογίας με προορισμό την Τουρκία αλλά και το Πακιστάν. Η «Λευκή Ενέργεια» κατάφερε και βρήκε πρόσβαση στα εθνικά εργαστήρια πυρηνικών ερευνών των ΗΠΑ του Όακ Ρίτζ και του Λός Άλαμος. Ταυτόχρονα προσπάθησε να αγοράσει δύο εταιρείες συμβούλων που είχαν πρόσβαση στα παραπάνω εργαστήρια, αλλά και στελέχη από το εξειδικευμένο εργαστήριο «Λώρενς Λίβερμορ»! Την ίδια περίοδο η εταιρεία-βιτρίνα της CIA «Brewster Jennings & Associates» απόκτησε προσβάσεις στην «Λευκή Ενέργεια» και παρακολουθούσε στενά τις ενέργειές της για την απόκτηση πυρηνικών υλικών και τεχνολογίας. Η «Λευκή Ενέργεια» μάλιστα ξεκίνησε προσπάθειες να αγοράσει την εταιρεία-βιτρίνα της CIA!!! Τότε στα δύο τηλεφωνήματα που υπέκλεψε το FBI ο Υφυπουργός Μ. Γκρόσμαν ένα προς την «Λευκή Ενέργεια» και ένα προς ένα υψηλόβαθμο στέλεχος των Μυστικών Υπηρεσιών του Πακιστάν (ISI) όπου τους πληροφορεί να σταματήσουν κάθε επαφή με την εταιρεία-βιτρίνα γιατί είναι της CIA!!! Τις υποκλοπές αυτές δεν τις μετάφρασε η Μελέκ και τις απέκρυψε!. Η Σιμπέλ ΄Εντμοντς καθημερινά ανακάλυπτε πλήθος άλλες πληροφορίες που απέκρυπτε η Τουρκάλα πράκτορας της ΜΙΤ και έντρομη ζήτησε ακρόαση από τους προϊσταμένους της, ο οποίος αμέσως κατάλαβε ότι είχε να κάνει με μια μεγάλης έκτασης περίπτωση κατασκοπείας και λαθρεμπορίου πυρηνικών και έθεσε σε κίνηση τον μηχανισμό του FBI. Η έμπειρη Τουρκάλα πράκτορας, κατάλαβε ότι έγινε αντιληπτή και αμέσως ειδοποίησε την ΜΙΤ και τους συνεργάτες της στις ΗΠΑ. Απείλησε την Σιμπέλ ΄Εντμοντς για την ζωή της! Αλλάζοντας τακτική την επόμενη μέρα, της τηλεφώνησε αιφνιδιαστικά ζητώντας με ευγένεια να την επισκεφθεί στο σπίτι της για μια «κοινωνική συνάντηση».

Η Τουρκάλα πράκτορας πρόσφερε στην Σ.΄Εντμοντς και τον σύζυγό της πολλές χιλιάδες δολάρια και συνεργασία με τις Τουρκικές Μυστικές Υπηρεσίες! Την ίδια στιγμή η αδελφή της Σ.΄Εντμοντς που διαμένει στην Άγκυρα δέχεται απειλές για την ζωή της, ενώ προσκαλείται στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής της «για υπόθεσή της», όπου απειλείται και κατηγορείται για πλήθος αδικήματα του κοινού ποινικού δικαίου! Η μηχανή της Τουρκικής ΜΙΤ ενεργοποιείται πλήρως και η ΄Εντμοντς βρίσκεται πλέον μέσα στα δίχτυα της! Παράλληλα μυστικά ενεργοποιείται πλήρως όλο το σύμπλεγμα της Τουρκικής πολιτικής στις ΗΠΑ, με κυρίαρχο άξονα τις στενές σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραηλινό λόμπι στις ΗΠΑ. Η Τουρκία διαθέτει ισχυρότατες προσβάσεις από δεκαετίες βαθιά μέσα στο Ισραηλινό κατεστημένο των ΗΠΑ και κατ΄ επέκταση σε όλους τους κυβερνητικούς μηχανισμούς των ΗΠΑ σε όλα τα επίπεδα! Το Ισραηλινό λόμπι στις ΗΠΑ ξεκινά μια τιτάνια προσπάθεια συγκάλυψης της υπόθεσης καθώς εμπλέκονται και υψηλά ιστάμενα στελέχη και μέλη του που κατέχουν υψηλές κυβερνητικές θέσεις στις ΗΠΑ!. Η ΄Εντμοντς βρίσκεται σε ασφυκτικό κλοιό και αρχίζει εναντίων της ολόκληρη επιχείρηση «αποδόμησης»…Οι απειλές εις βάρος της και σε ότι έχει σχέση με αυτήν λαμβάνουν καταιγιστική μορφή! Η ΄Εντμοντς προσφεύγει στα ΜΜΕ για να γλιτώσει πιστεύοντας ότι εάν το θέμα δημοσιοποιηθεί τουλάχιστον θα σώσει την δική της ζωή και του συζύγου της! Εμφανίζεται στο τηλεοπτικό δίκτυο CBS όπου και αποκαλύπτει μέρος των όσων γνωρίζει. Ταυτόχρονα προσφεύγει και στην Δικαιοσύνη καθώς βλέπει ότι τα όρια γύρω της στενεύουν και πως οι καταγγελίες της προς τους προϊσταμένους της δεν έχουν το αποτέλεσμα που αναμένονταν.

Η Σ.΄Εντμοντς απολύεται από το FBI ως «προβληματική»!!!

Ο Γενικός Εισαγγελέας των ΗΠΑ Άσκφορτ εκδίδει απαγόρευση στην Σ. ΄Εντμοντς να κάνει οποιαδήποτε αναφορά στο ζήτημα, ενώ η επιτήρησής της είναι στενή με την λογική ότι «κινδυνεύουν ζητήματα της εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ». Η Σ.΄Εντμοντς προσφεύγει στο Κογκρέσο το οποίο ερευνά την υπόθεση και με ενέργειές του καταφέρνει να απεγκλωβίσει την αδελφή της Σ.΄Εντμοντς από την Τουρκία, καθώς είχε προφυλακιστεί χωρίς καμία αποδεδειγμένη κατηγορία! Η Σ. Έντμοντς προσφεύγει και στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ ζητώντας δικαίωση και πλήρη διαλεύκανση της σοβαρής υπόθεσης κατασκοπείας. Κάθε προσπάθεια της Σ. ΄Εντμοντς προσκρούει σε απίθανες δυσκολίες! Η υπόθεση βρίσκεται ακόμη σε εκκρεμότητα… Το αόρατο δίκτυο προστασίας της ΜΙΤ στις ΗΠΑ και τα Τουρκοϊσραηλινά συμφέροντα , μεταθέτουν τον Ντίκερσον τον Ιανουάριο του 2006 πολύ μακριά από τις ΗΠΑ… Στην αεροπορική βάση Γιοκοτά της Ιαπωνίας, ως διοικητή στην 374η Μοίρα Λογιστικής Ετοιμότητας! Μάλιστα ο Ντίκερσον προήχθη και σε Αντισμήναρχος! Τον Αύγουστο του 2005 ο Ντίκερσον ανακρινόμενος για την υπόθεση και τις κατηγορίες κατασκοπείας εις βάρος του και της συζύγου του, απειλεί με σοβαρές αποκαλύψεις! Παρεμβάσεις υψηλά ισταμένων κυβερνητικών στελεχών βάζουν τέλος στις ανακρίσεις. Για την συγκάλυψη της υπόθεσης παρεμβαίνει και ο ίδιος ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Ντίκ Τσέϊνι! Ο Ντίκερσον προάγεται και φεύγει μαζί με την σύζυγό του στην Ιαπωνία!

Η αθέατη όψη της Τουρκίας

Οι καταγγελίες της Σιμπέλ ΄Εντμοντς και τα στοιχεία τα οποία διαθέτει και έδωσε στο φως της δημοσιότητας, αποκαλύπτουν απίστευτα γεγονότα και τεράστιες διαπλοκές! Πλήρης εμπλοκή στο λαθρεμπόριο ναρκωτικών και πυρηνικών υψηλά ισταμένων κυβερνητικών παραγόντων των ΗΠΑ. Σχέσεις της Τουρκίας με την Αλ Κάϊντα σε ανώτατα κυβερνητικά και πολιτικά κλιμάκια, απίστευτες συγκαλύψεις υποθέσεων τρομοκρατίας και ένα τεράστιο δίκτυο όχι απλά κατασκοπείας, αλλά πολιτικού επηρεασμού και χειραγώγησης της πολιτικής των ΗΠΑ έναντι της Τουρκίας. Πως όμως κατάφερε η Τουρκία και κυρίως οι Μυστικές της Υπηρεσίες να στήσουν ένα τέτοιου μεγέθους δίκτυο με τόσο μεγάλες προεκτάσεις? Άραγε διαθέτει η Τουρκία τόσους οικονομικούς πόρους και τέτοια μεγάλη εμπειρία να κατασκοπεύει στην καρδιά των ΗΠΑ και να τοποθετεί πράκτορές της σε τόσο σημαντικές θέσεις? Με την δυνητική προοπτική ότι κάποια στιγμή όλα θα αποκαλύπτονταν η Τουρκία πως δεν εξέταζε το ενδεχόμενο της πλήρους ρήξης των σχέσεων της με τις ΗΠΑ και πολύ σοβαρά αντίποινα εις βάρος της από την υπερδύναμη? Ποιος «αόρατος προστάτης» και «υποκινητής» βρίσκεται πίσω από τέτοιου μεγέθους «κατασκοπευτικές διαβρώσεις» και «δράσεις» τις οποίες θα ζήλευε και η περιβόητη KGB?. Οι αποκαλύψεις της Σ. ΄Εντμοντς έφεραν στο προσκήνιο ολόκληρη την διαπλοκή μεταξύ των Τουρκικών και των Ισραηλινών «Ιδρυμάτων» και «Οργανώσεων» στις ΗΠΑ! Μια διαπλοκή που εμπλέκει τεράστιο αριθμό κυβερνητικών και άλλων αξιωματούχων στις ΗΠΑ, αλλά που ταυτόχρονα επηρεάζει τα μέγιστα την πολιτική των ΗΠΑ στην Εγγύς Ανατολή, την Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία!

__________________________

Το κείμενο αυτό το άλίευσε' ο Πάρης και μας το έστειλε για ενημέρωση. Ευχαριστούμε Πάρη.

Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Η ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Η ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ

Αναδημοσίευση απο το : http://www.tvxs.gr/v1920

Έληξε χτες η διήμερη σύνοδος κορυφής των Λατινοαμερικάνων ηγετών, στην Βραζιλία, στην οποία έλαβαν μέρος ηγέτες ή εκπρόσωποί τους, από 33 χώρες. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη σύνοδο κορυφής του δυτικού ημισφαιρίου η οποία χαιρετίστηκε για τον αποκλεισμό των ΗΠΑ, γεγονός που επισημαίνει την απόφαση της Λατινικής Αμερικής για ανεξαρτητοποίηση από την ηγεμονία της υπερδύναμης.
Η συμμετοχή της Κούβας στην Ομάδα του Ρίο, κάνει ακόμα πιο προφανή αυτή την απόφαση. Όπως δήλωσε ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες «Η παρουσία της Κούβας είναι ισχυρή απόδειξη του γεγονότος ότι οι ΗΠΑ δεν είναι πια το αφεντικό στη Λατινική Αμερική».
Ο πρόεδρος της Βραζιλίας, Λουίς Ιγνάθιο Ντα Σίλβα, δήλωσε ότι η νοτιοαμερικάνικη ήπειρος βρίσκει τον εαυτό της με την εκλογή προέδρων των τελευταία χρόνια, σαν τον σοσιαλιστή και πρώτο ιθαγενή πρόεδρο της Βολιβίας, Έβο Μοράλες και τον Φερνάντο Λούγο της Παραγουάης, ο οποίος είναι πρώην ιερέας που αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του στην υπηρεσία των φτωχών.
«Υπήρξε μια εποχή που νομίζαμε πως ο φίλος μας, Ούγκο Τσάβες, ήταν ολομόναχος. Ποιος θα το φανταζόταν πριν 10 χρόνια ότι μια μέρα ο αγαπητός μας Έβο Μοράλες θα γινόταν πρόεδρος;» δήλωσε ο πρόεδρος της Βραζιλίας.
Την Τρίτη, οι συμμετέχοντες συνέταξαν ειδική δήλωση, με την οποία ζητούν τον τερματισμό των κυρώσεων που έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ στην Κούβα, από το 1962.
Ο βολιβιανός πρόεδρος, Έβο Μοράλες, πρότεινε στις χώρες της Λατινικής Αμερικής να αποβάλλουν τους πρεσβευτές των ΗΠΑ από τις χώρες τους, έως ότου πάψει το οικονομικό εμπάργκο προς την Κούβα. Τον περασμένο Σεπτέμβριο, ο πρόεδρος της Βολιβίας έδιωξε τον βορειοαμερικάνο πρεσβευτή από τη χώρα, με την κατηγορία στήριξης βίαιων διαδηλώσεων της αντιπολίτευσης.
«Αν οι ΗΠΑ δεν άρουν το εμπάργκο, θα αποσύρουμε τους πρεσβευτές μας, μέχρι η κυβέρνησή τους να παύσει τις οικονομικές κυρώσεις προς τον κουβανικό λαό» δήλωσε ο Μοράλες.
Τόσο ο βενεζουελανός Τσάβες, όσο και ο βολιβιανός Μοράλες εξέφρασαν τις ελπίδες τους για βελτίωση των σχέσεων με τις ΗΠΑ, με την κυβέρνηση του Μπάρακ Ομπάμα.
Την Τρίτη, ο κουβανός πρόεδρος Ραούλ Κάστρο, απευθυνόμενος στους συμμετέχοντες, είπε ότι οι παρόντες ηγέτες στήριξαν το αίτημα για απαίτηση «παύσης της παράνομης και άδικης πολιτικής καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ανθρώπων μας» από τις ΗΠΑ.
Πολιτικοί αναλυτές που παρακολούθησαν τη σύνοδο κορυφής επισημαίνουν ότι οι Λατινοαμερικάνοι πολιτικοί ήταν για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια τόσο σφοδρά επικριτικοί προς το εμπάργκο των ΗΠΑ.
Τονίζουν ότι το η στάση των συμμετεχόντων είναι μια υγιής πολιτική εξέλιξη για την περιοχή και δεν πρέπει να θεωρηθεί ως απόρριψη των ΗΠΑ, αφού η Λατινική Αμερική επιθυμεί την συνεργασία τόσο με την βορειοαμερικανική υπερδύναμη όσο και με τις άλλες μεγάλες δυνάμεις του κόσμου – μόνο που πλέον επιθυμεί να το κάνει με δικαιότερους όρους από αυτούς του παρελθόντος.

G 20: Η ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ

G-20: κρίση, τραπεζικό σύστημα και «επανίδρυση του καπιταλισμού»

G 20:
ΤΟ NEW BARAC HUSEIN OBAMA-DEAL,
H «ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ»
KAI O ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΠΡΟΕΛΑΥΝΕΙ

Κώστας Λάμπος

1. Για τη θεωρία των συνόλων και την έννοια του συστήματος

Στη Θεωρία των Συνόλων που διδάσκεται πιά και στα νηπιαγωγεία, μαθαίνουν τώρα όλοι πως σε ένα καλάθι με διάφορα φρούτα (σύνολο) υπάρχουν πορτοκάλια (α υποσύνολο), μήλα (β υποσύνολο), μπανάνες (γ υποσύνολο), φράουλες (δ υποσύνολο) κλπ. κλπ. Το ίδιο ισχύει και για την κάθε εθνική οικονομία ως σύνολο, το οποίο το λέμε και οικονομικό σύστημα, η οποία απαρτίζεται από πολλά, διαφορετικά μεταξύ τους και ξεχωριστά μεν, αλληλεξαρτώμενα δε επιμέρους υποσύνολα, υποσυστήματα.
Το τραπεζικό σύστημα είναι ένα από τα υποσύνολα, υποσυστήματα της κάθε εθνικής οικονομίας. Βέβαια πέρα από τη δική μας εθνική οικονομία υπάρχουν και άλλες κοντινές και μακρινές εθνικές οικονομίες και όλες μαζί ως υποσύνολα πιά απαρτίζουν την παγκόσμια οικονομία, ως σύνολο, ως παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Δεν θα αναφερθούμε όμως σ’ αυτό το σύντομο κείμενο στα συστήματα, τα υποσυστήματα και τα υπερσυστήματα γενικά.
Για να κατανοήσουμε τη λειτουργία των συστημάτων και των υποσυστημάτων τους θα πάρουμε για παράδειγμα το σώμα μας, τον ίδιο τον οργανισμό μας, ο οποίος αποτελεί και το πιο ολοκληρωμένο σύστημα, ως υποσύστημα, αναμφίβολα, ευρύτερων υπερσυστημάτων, όπως λ. χ. η οικογένεια, η κοινωνία, η Φύση, ο πλανήτης Γη, το Σύμπαν. Ο οργανισμός μας ως σύστημα απαρτίζεται, όπως είναι γνωστό, από πολλά υποσυστήματα, όπως το σκελετικό, το μυϊκό, το νευρικό, το αναπνευστικό, το κυκλοφορικό, το ορμονολογικό, το πεπτικό, αλλά και το εγκεφαλικό, το νοητικό, το εαυτογνωσιακοσυνειδησιακό, των διάφορων αισθήσεων κλπ. κλπ.
Για την αρμονική λειτουργία και την ομαλή-γόνιμη ανάπτυξη κάθε οργανικού συστήματος είναι αναγκαία η αλληλοσυσχέτιση και η αμοιβαία επωφελής συνεργασία όλων των υποσυστημάτων του και με αυτή την έννοια όλα είναι το ίδιο σπουδαία. Υπάρχουν όμως κάποια υποσυστήματα που θεωρούνται ζωτικής σημασίας, όπως και κάποια άλλα, όπως ο εγκέφαλος, που έχουν την ευθύνη του συντονισμού και των αποφάσεων που θεωρούνται κυρίαρχα, χωρίς αυτό να σημαίνει και επικυρίαρχα-δυναστικά. Σημαντικό είναι, τέλος, το ζήτημα του σκοπού της ύπαρξης και της λειτουργίας κάθε συστήματος, γιατί από αυτόν προσδιορίζεται τόσο η ποιότητα, όσο και το αποτέλεσμα.
Έτσι όταν μιλάμε για κοινωνικά συστήματα το ζήτημα του σκοπού είναι ιδιαίτερα σημαντικό, γιατί αυτός προσδιορίζει και τη σχέση των υποσυστημάτων, η οποία μπορεί να είναι σχέση αμοιβαίας συνεργασίας ή σχέση εξουσίας. Με αυτή την έννοια η ανθρωπότητα είναι ένα υπερσύστημα, υποσύστημα του πλανήτη Γη και του σύμπαντος φυσικά, που απαρτίζεται από τα μοναδικά συστήματα-μέλη της τους ανθρώπους, οι οποίοι συγκροτούνται σε τοπικές κοινωνίες, οι οποίες με τη σειρά τους συγκροτούνται σε εθνικές, όπως λ. χ. η Ελλάδα, η Παλαιστίνη κλπ. κλπ. και σε υπερεθνικές κοινωνίες, όπως λ. χ. οι Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η ομάδα G 20 δεν είναι ένα κατά συνθήκη των ανθρώπων, ή των εθνικών κοινωνιών, της ανθρωπότητας δηλαδή, σύνολο-σύστημα, αλλά μιά άτυπη εξουσιαστική ομάδα του ηγεμονικού Κεφαλαίου με αιχμή τον αμερικανισμό, η οποία επιδιώκει τη βίαιη επιβολή της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και του αμερικανισμού πάνω στην ανθρωπότητα και τη μόνιμη κυριαρχία του Κεφαλαίου πάνω στην Εργασία και με αυτή την έννοια η ομάδα G20 συνιστά μιά εξουσιαστική συμμορία με σκοπό τη βίαιη υποταγή των συμφερόντων της ανθρωπότητας στα συμφέροντα του κυρίαρχου υποσυστήματος του Κεφαλαίου, σκοπός που προϋποθέτει τον παγκόσμιο φασισμό που αναγκαστικά οδηγεί στην καπιταλιστική βαρβαρότητα.

2. Για το ρόλο του Τραπεζικού Συστήματος στην καπιταλιστική Οικονομία

Ας έρθουμε λοιπόν στο, από πολλά υποσυστήματα απαρτιζόμενο, καπιταλιστικό κοινωνικοοικονομικό σύστημα, στο οποίο το κυρίαρχο υποσύστημα είναι το Κεφάλαιο και ο σκοπός είναι η μεγιστοποίηση του κέρδους και του πλούτου των κεφαλαιοκρατών. Ο ρόλος του τραπεζικού συστήματος σε συνθήκες καπιταλισμού είναι βέβαια ζωτικής σημασίας, αλλά δεν είναι κυρίαρχος, γιατί απλούστατα οι τράπεζες υπάρχουν, ως νομικά πρόσωπα και οικονομικά εργαλεία, για να και όσο εξυπηρετούν τα συμφέροντα των μετόχων τους και κύρια του μετόχου ή των μετόχων που κατέχουν το 50%+1 των μετοχών. Συνεπώς η πολιτική των τραπεζών δεν είναι παρά η πολιτική του Κεφαλαίου και όπως το πεπτικό ή το κυκλοφορικό σύστημα δεν δουλεύουν για τον εαυτό τους έτσι και το τραπεζικό σύστημα δεν δουλεύει για τον εαυτό του, αλλά για το δημιουργό του, δηλαδή για το Κεφάλαιο.
Ζούμε μια ακόμα κρίση του κεφαλαιοκρατικού συστήματος και μάλιστα μια γενικευμένη κρίση του, η οποία προκαλεί αβάστακτη κακουχία σε ολόκληρη την ανθρωπότητα, με κίνδυνο να την οδηγήσει στην αμφισβήτηση του συστήματος συνολικά και ενδεχόμενα στην αναζήτηση ενός άλλου καλύτερου κοινωνικοοικονομικού συστήματος, απαλλαγμένου από την καταστροφική βουλιμία του Κεφαλαίου. Αυτή είναι η στιγμή που το Κεφάλαιο, ως το διανοητικό, κυρίαρχο και αποφασιστικό κέντρο του καπιταλιστικού συστήματος επιστρατεύει τα βοηθητικά συστήματα των αχυρανθρώπων παραπληροφόρησης της ανθρωπότητας, από τα ΜΜΕ, τους επαγγελματίες πολιτικούς, μερικούς νομπελίστες οικονομολόγους και πανστρατιές οικονομολογούντων παπαγάλων, οι οποίοι για να αποδειχθούν άξιοι των αποδοχών τους θα πρέπει να φορτώσουν την κρίση του καπιταλισμού στο «τραπεζικό σύστημα». Το αποτέλεσμα είναι «δεδομένο». Θα ρίξουν όλοι τους τη πέτρα του αναθέματος στους κακούς «τραπεζίτες».
Ο Αβραάμ-Κεφάλαιο θα θυσιάσει και πάλι μερικούς από τους γιούς του τους Ισαάκ-Τραπεζίτες και, έτσι πιστεύει τουλάχιστο πως, η ανθρωπότητα θα «χάψει» και πάλι το παραμύθι, οπότε με μερικές τράπεζες και τραπεζίτες λιγότερους το Κεφάλαιο θα συνεχίσει την καταστροφική του πορεία. Μπορεί να συμβεί κι’ έτσι. Όμως ας δούμε τι πραγματικά συμβαίνει με την τρέχουσα κρίση του καπιταλισμού. Λένε πως η κρίση είναι «κρίση του τραπεζικού συστήματος» και πιο συγκεκριμένα, «χρηματοπιστωτική κρίση» ή «κρίση ρευστότητας», που σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι δεν υπάρχει «ρευστό χρήμα» για να ενεργοποιήσει την παραγωγή, αλλά και την κατανάλωση.
Ας το αναλύσουμε.
• α. Όταν λένε δεν υπάρχει ρευστό για την παραγωγή δεν εννοούν φυσικά ότι δεν υπάρχουν κεφάλαια για την παραγωγή εξοπλισμών και συστημάτων κυριαρχίας και καταστροφής, που γίνεται από το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα, αλλά εννοούν ότι δεν υπάρχουν κεφάλαια για την παραγωγή αγαθών διατροφής, ευημερίας, πολιτισμού και ειρήνης, η οποία γίνεται από μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.
• β. Και όταν λένε δεν υπάρχει ρευστό χρήμα για την τόνωση της κατανάλωσης δεν εννοούν φυσικά την κρατική κατανάλωση, τις δαπάνες για εξοπλισμούς και τις τεράστιες πολεμικές δαπάνες, αλλά εννοούν την όλο και αυξανόμενη αδυναμία των εργαζόμενων να προμηθευτούν τα αναγκαία αγαθά για τη συντήρησή τους και για τη συντήρηση των οικογενειών τους.
Το ερώτημα που προκύπτει όμως είναι, πως συμβαίνει και ενώ, όπως δείχνουν οι επίσημες στατιστικές, από τη μια μεριά το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν, δηλαδή ο συνολικός πλούτος της κοινωνίας αυξάνεται, το εμπόριο διευρύνεται και οι Κεντρικές Τράπεζες κόβουν και κυκλοφορούν χρήμα στην «αγορά», από την άλλη μεριά να λιγοστεύει μέχρι κα να «σπανίζει» του ρευστό χρήμα;

3. Για το χαρακτήρα της τρέχουσας καπιταλιστικής κρίσης

Για να προσεγγίσουμε την απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα θα πρέπει να κατανοήσουμε τη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, στα πλαίσια μιάς εθνικής οικονομίας και κατ’ αναλογία στα πλαίσια της παγκόσμιας οικονομίας, όπου το Εισόδημα = Κατανάλωση + Αποταμίευση (Ε=Κ+Α), όπου, υπό κανονικές συνθήκες, Αποταμίευση, δηλαδή Πλεόνασμα = Επενδύσεις (Α=Επ), εξίσωση που μπορεί να εμφανιστεί και στη μορφή Α=Ε-Κ=Επ.
Το τραπεζικό σύστημα έρχεται να διαχειριστεί το Α=Επ., δηλαδή το κοινωνικό πλεόνασμα της οικονομίας, το οποίο το παραλαμβάνει με τη μορφή των αποταμιευτικών καταθέσεων και το διαθέτει με τη μορφή των χορηγήσεων (δανείων) για τη διεύρυνση της παραγωγικής βάσης της κοινωνίας με τη μορφή νέων επενδύσεων, εκσυγχρονισμό των επιχειρήσεων και χρηματοδότηση εμπορικών δραστηριοτήτων, αλλά και για την ενίσχυση της ζήτησης με τη μορφή των καταναλωτικών και διάφορων άλλων δανείων, η οποία λογικά επιστρέφει ως διευρυμένη παραγωγή.
Αυτή η διαδικασία αποτελεί βασική παράμετρο της διαδικασίας διευρυνόμενης αναπαραγωγής της οικονομίας, η οποία φυσικά σταματάει, όταν τον Α βαίνει μειούμενο και τείνει προς το μηδέν (Α--->0), οπότε εμφανίζονται οικονομικές κρίσεις και η οικονομία εισέρχεται σε αυτό που λέμε ύφεση, δηλαδή εισέρχεται σε φάση συρρίκνωσης η οποία αποτυπώνεται σε συνεχόμενους αρνητικούς δείκτες ανάπτυξής της, φαινόμενο που αποκαλείται και αποανάπτυξη. Δεν είναι δυνατό στα πλαίσια αυτού του άρθρου να κάνουμε μια διεξοδική ανάλυση των επιμέρους προσδιοριστικών παραμέτρων του Κ και του Α, όπως Κ του κράτους και της κυβέρνησης, Κ των επιχειρήσεων και Κ των νοικοκυριών, ή Α του κράτους και της κυβέρνησης, Α των επιχειρήσεων και Α των νοικοκυριών αντίστοιχα.
Είναι όμως σημαντικό να παρατηρήσουμε πως τόσο το Κ όσο και το Α του κράτους και της κυβέρνησης, αλλά και της μεγάλης πολεμικής βιομηχανίας αυξάνονται σταθερά και θεαματικά, όπως λ. χ. στις τράπεζες, όπου τα κέρδη αυξάνονται ακόμα και σε περίοδο «κρίσης ρευστότητας», σε ποσοστά προκλητικά μεγάλα που ξεπερνούν κατά πολύ τα ποσοστά που για τον παραδοσιακό βιομηχανικό καπιταλισμό του 18ου και του 19ου αιώνα, θεωρούνταν παράνομη αισχροκέρδεια. Αντίθετα τόσο το Κ όσο και το Α μειούται σταθερά στον τομέα της οικονομίας που παράγει καταναλωτικά αγαθά, αγαθά διατροφής, ευημερίας, πολιτισμού και ειρήνης καθώς επίσης βαίνουν δραματικά μειούμενα, τα Κ και τα Α, στα νοικοκυριά, δηλαδή στις τάξεις των εργαζόμενων, αυτών που με την εργασία τους παράγουν το συνολικό πλούτο της οικονομίας. Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι, πως τελικά δεν υπάρχει κρίση ρευστότητας, αλλά:
• α. Κρίση υπερπαραγωγής πολλών αλλά συνήθως άχρηστων ανταλλακτικών αξιών, όπως λ. χ. πολεμικά υλικά, προπαγάντα και παραπλανητική διαφήμιση, κοσμήματα σύμβολα «κοινωνικού status» πλασματικής αξίας, που είναι ξένες και συχνά και σε βάρος των ανθρώπινων και των κοινωνικών αναγκών, ενώ από την άλλη μεριά το σύστημα παράγει περιορισμένες ποσότητες και σε χαμηλές ποιότητες αξίες χρήσης, όπως λ. χ. τρόφιμα και λοιπά είδη πρώτης ανάγκης, υποδομές έρευνας, υγείας, παιδείας και πολιτισμού, με αποτέλεσμα να φυτοζωεί και να λιμοκτονεί υλικά και πνευματικά το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας, κι’ αυτό γιατί στον καπιταλισμό η παραγωγή δεν υπακούει στις ανθρώπινες και στις κοινωνικές ανάγκες, αλλά εξυπηρετεί αποκλειστικά την βίαιη και την ασύστολη κερδοφορία του Κεφαλαίου, η οποία εμφανίζεται, ως
• β. Κρίση υπερπαραγωγής και υπερσυσσώρευσης κεφαλαιοποιημένων και μη παραγωγικά επανεπενδυομένων Κερδών, τα οποία αποκτώνται με ανορθόδοξες μεθόδους «νόμιμης» κερδοσκοπίας ή/και παράνομης τοκογλυφίας και κερδοσκοπίας, αποσύρονται από την κυκλοφορία και από κοινωνικό πλεόνασμα, σε μορφή χρήματος, μετατρέπονται, σε συσσωρευμένο ιδιωτικό πλούτο, σε αδρανοποιημένα Κεφάλαια και σε μεγάλες ιδιωτικές ακίνητες περιουσίες, που εκφράζονται και ως
• γ. Κρίση υπερπαραγωγής, υπερσυσσώρευσης και μεγάλης ανισοκατανομής του πλούτου, φαινόμενο που βρίσκεται σε ευθεία αναλογία με την ίδια τη φύση του καπιταλισμού, σύμφωνα με την οποία η Αμοιβή του Κεφαλαίου, το Κέρδος δηλαδή, πιέζει προς τα κάτω, προς το μηδέν την αμοιβή της Εργασίας, το Μισθό δηλαδή, διαδικασία που εκφράζεται με την εξίσωση Α= Κέρδη+Μισθοί (Α=Κε+Μ). Αυτή τη διαδικασία την απεικονίζει η εξίσωση Κε.+Μ=1, πράγμα που αποτυπώνει και τη σχέση μεταξύ Κερδών και Μισθών, δηλαδή ουσιαστικά τη σχέση μεταξύ Κεφαλαίου και Εργασίας, στα πλαίσια της οποίας το Κεφάλαιο, ως η κυρίαρχη και αποφασιστική δύναμη στο καπιταλιστικό σύστημα πιέζει τα Κέρδη προς τα πάνω, προς τη μονάδα που σημαίνει πως πιέζει τους Μισθούς προς τα κάτω, προς το Μηδέν (Μ-->0).
Αν αυτή τη διαδικασία τη μεγεθύνουμε από το επίπεδο της όποιας καπιταλιστικής επιχείρησης στο περιφερειακό, στο εθνικό, στο ηπειρωτικό και στο οικουμενικό επίπεδο τότε θα κατανοήσουμε και την αιτία της βίαιης, της αντικοινωνικής, της αντιαναπτυξιακής, της παράνομης, της καταστροφικής και της απάνθρωπης ανισοκατανομής του παγκόσμιου πλούτου, όπως αυτή αποτυπώνεται και στις αντίστοιχες εθνικές και παγκόσμιες στατιστικές του ΟΗΕ, σύμφωνα με τις οποίες ο παγκόσμιος πλούτος συγκεντρώνεται όλο και περισσότερο βίαια στα χέρια ελάχιστων χωρών και ελάχιστων ανθρώπων του πλανήτη.
Για να γίνει ακόμα περισσότερο κατανοητή η αφαιμακτική λειτουργία του καπιταλιστικού τραπεζικού συστήματος, θα μπορούσαμε, απλοποιώντας το, να το συγκρίνουμε με ένα αρδευτικό, ή και υδροδοτικό σύστημα που κατασκευάζεται για να αρδεύει ή να υδροδοτεί αδιάκοπα και σύμφωνα με τις επιμέρους ανάγκες, κάποια πεδιάδα ή μια πολιτεία, στο οποίο όμως οι κατασκευαστές του πρόβλεψαν ειδικές κρυφές παροχές για να κλέβουν, με τη συνενοχή των υπαλλήλων τους νερουλάδων (τραπεζιτών), όσο περισσότερο νερό (πλούτο) μπορούν, με αποτέλεσμα κάποια στιγμή τα εναπομείναντα αποθέματα να μην επαρκούν (κρίση ρευστότητας) για την κάλυψη των αναγκών της υπόλοιπης κοινωνίας.
Όταν όμως τα κέρδη απορροφούν ολόκληρο, ή το μεγαλύτερο μέρος του οικονομικού πλεονάσματος, χωρίς να επανεπενδύονται παραγωγικά και οι μισθοί βαίνουν μειούμενοι, σε βαθμό που δεν μπορούν να καλύψουν τις βασικές βιοτικές ανάγκες του εργαζόμενου πληθυσμού, τότε η Εργασία σπρώχνεται στο περιθώριο της οικονομίας και κατά συνέπεια και της κοινωνίας, οπότε δεν απειλείται απλά η αστική Δημοκρατία και οι βασικές ανθρώπινες ελευθερίες από ένα επερχόμενο καπιταλιστικό φασισμό, αλλά απειλείται η ίδια η ανθρωπότητα και ο πολιτισμός της από την επερχόμενη καπιταλιστική βαρβαρότητα, την οποία στις μέρες μας την αποκαλούν και «παγκοσμιοποίηση της οικονομίας», εννοώντας προφανώς την παγκοσμιοποίηση του Κεφαλαίου.
Η δυναμική αυτής της κρίσης ανισοκατανομής του πλούτου και κατά συνέπεια της ανισοκατανομής της εξουσίας και των ευκαιριών, εκφράζεται σε τοπικό, εθνικό, ηπειρωτικό και σε οικουμενικό επίπεδο και ως κοινωνική κρίση αντιπαλότητας μεταξύ των δυνάμεων του Κεφαλαίου και των δυνάμεων της Εργασίας, η οποία συχνά σκόπιμα διαστρέφεται και κρύβεται πίσω από τοπικές ή και ευρύτερες ενδοκαπιταλιστικές πολεμικές συγκρούσεις για το ξαναμοίρασμα της παγκόσμιας αγοράς και την παγκόσμια ηγεμονία, αλλά και ως υποκινούμενες «εμφύλιες συγκρούσεις» με φυλετικό, ή θρησκευτικό μανδύα, οι οποίες εντάσσονται στην ίδια πάντα λογική της «διευθέτησης» των αγορών.

4. Οι G20, η «επανίδρυση του καπιταλισμού» και η επιτάχυνση της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης του Κεφαλαίου. Ο παγκόσμιος Φασισμός προελαύνει.

Η τρέχουσα κρίση τείνει, εξαιτίας της έκτασής της, αλλά και του βάθους της να εκφραστεί ως γενικευμένη ταξική σύγκρουση μεταξύ Κεφαλαίου και Εργασίας στην οποία αναγκαστικά, (με βάση τα επίσημα στοιχεία του ΟΗΕ, σύμφωνα με τα οποία περίπου το 20% του πληθυσμού του πλανήτη σφετερίζεται το 80% και πλέον του παγκόσμιου πλούτου), θα αντιπαραταχθούν τα τέσσερα πέμπτα (4/5) της εκμεταλλευόμενης και λιμοκτονούσας ανθρωπότητας απέναντι στο ένα πέμπτο (1/5) των εκμεταλλευτών και εξουσιαστών. Αυτή την εξέλιξη τη βλέπουν τα κέντρα της καπιταλιστικής εξουσίας να έρχεται και κάνουν ότι μπορούν να τη σταματήσουν ή τουλάχιστο να την ελέγξουν και να τη φρενάρουν ή να την αποπροσανατολίσουν.
Το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση είναι η χρέωση της κρίσης στο κακό τραπεζικό σύστημα, στα “golden boys” και στις ανίκανες κυβερνήσεις, δηλαδή στο σαμάρι και το πολύ-πολύ στο γάιδαρο, όχι όμως στο αφεντικό, στον αποκλειστικά υπεύθυνο, δηλαδή στο σκληρό πυρήνα του καπιταλισμού που χρησιμοποίησε το τραπεζικό σύστημα, τις διοικήσεις του και τις κυβερνήσεις του για να οργανώσουν αυτή την καταστροφική λεηλασία σε βάρος της Φύσης, αυτή τη ληστεία σε βάρος της ανθρωπότητας και αυτό το έγκλημα σε βάρος του ανθρώπινου πολιτισμού.
Αυτές τις μέρες οι πολιτικοί εκπρόσωποι του Κεφαλαίου, οι κυβερνήτες των 20 πλουσιότερων χωρών του κόσμου συναντήθηκαν, ως G20, στα γαλλογερμανικά σύνορα, για να «αντιμετωπίσουν την κρίση» και να δώσουν λύσεις. Η συμφωνία στην οποία κατάληξαν δεν ήταν τίποτα παραπάνω από ένα συμβιβαστικό ελιγμό των Ενωμένων Πολιτειών της Αμερικής, για να ξαναβάλουν στη λογική του αμερικανισμού και της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης του Κεφαλαίου τους πολιτικούς εκφραστές του μεγάλου ευρωπαϊκού Κεφαλαίου και κατ’ ανάγκη και τους πολιτικούς εκφραστές των υπόλοιπων εθνικών Κεφαλαίων. Από αυτή την άποψη η πρόσφατη σύνοδος των G20 ήταν μια ανάσα, αν δεν ήταν μια νίκη του αμερικανισμού και της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης και γι’ αυτό ήταν μια ακόμα ήττα των Λαών και της Ανθρωπότητας, στο βαθμό που περίμεναν κάτι διαφορετικό.
Για την επιτυχία του νέου σχεδίου του αμερικανισμού, (New Obama-Deal), δηλαδή για την επιτάχυνση της ιμπεριαλιστικής παγκοσμιοποίησης βρέθηκε ξαφνικά και κατ’ αρχή «ρευστό» της τάξης του ενός και πλέον τρισεκατομμυρίου Δολαρίων, (πέρα από τα τρισεκατομμύρια που αθροιστικά οι επιμέρους κυβερνήσεις ξαφνικά βρήκαν και διαθέτουν «για τη στήριξη των τραπεζών» τους), για να «ξαναπάρει μπροστά η καπιταλιστική οικονομία», χωρίς να θιγεί η φιλοσοφία για την «ελεύθερη αγορά» και την αχαλίνωτη κερδοσκοπία, χωρίς να απαλλαγούν από τα ιμπεριαλιστικά χρέη και να ενισχυθούν παραγωγικά οι καθυστερημένες οικονομίες των χωρών της Αφρικής, της Λατινικής Αμερικής και της Ασίας και χωρίς να γίνει λόγος ούτε και γι’ αυτή την μέχρι πρόσφατα αποδεκτή κοινωνική δικαιοσύνη, κοινωνική πρόνοια, κοινωνική ασφάλιση, πολύ περισσότερο δε δεν έγινε λόγος για ένα στοιχειώδη κοινωνικό έλεγχο της οικονομίας. Αντίθετα συμφώνησαν μεταξύ των άλλων:
* 1. Να αποφύγουν με κάθε τρόπο και κάθε μορφής κρατικού παρεμβατισμού και να αφήσουν «την αγορά να κάνει τη δουλειά της», όπως ακριβώς την έκανε μέχρι σήμερα !.
* 2. Να διευρύνουν το καθεστώς των «ευέλικτων σχέσεων εργασίας» για την «αποκατάσταση της απασχόλησης» και την αύξηση της ανταγωνιστικότητας σε βάρος της Εργασίας..
*3. Να αναβαθμίσουν το ρόλο και να ενισχύσουν με τεράστια ποσά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που στραγγαλίζει τις οικονομίες των χωρών που αρνούνται να ενταχθούν στην ιμπεριαλιστική ηγεμονία.
*4. Να βάλλουν τις βάσεις για ένα παγκόσμιο νόμισμα με το Special Drawing Rights (Ειδικά Δικαιώματα Ανάληψης κονδυλίων), από τους «πρόθυμους», που εκδίδεται αποκλειστικά από το αμερικανοελεγχόμενο ΔΝΤ, γιατί έτσι το ΔΝΤ θα λειτουργεί ως το χρηματοπιστωτικό Βατικανό της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, αλλά και γιατί έτσι θα διευκολυνθούν τα σχέδια των ΗΠΑ να αντικαταστήσουν κάποια στιγμή το υποτιμημένο Δολάριο με το Americo(;), το κοινό νόμισμα των χωρών της Κεντρικής και Βόρειας Αμερικής, γιατί είναι προφανές πως με ένα αποδυναμωμένο νόμισμα υπονομεύονται τα σχέδια για την παγκόσμια αμερικανική ηγεμονία.
*5. Να ενισχύσουν το ρόλο του αμερικανοελεγχόμενου Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, προφανώς για τη διατήρηση των άνισων όρων εμπορίου και του συγκεκριμένου ιμπεριαλιστικού παγκόσμιου καταμερισμού της εργασίας, που φέρνει πλούτο στους λίγους και φτώχεια στους πολλούς.
*6. Να «ελέγξουν τους φορολογικούς παράδεισους», αλλά δεν είπαν κουβέντα για τους κερδοσκοπικούς παράδεισους της απλήρωτης εργασίας στις χώρες-παιδικά κάτεργα, για τη βρώμικη οικονομία και την παραοικονομία, όπως λ. χ. το δουλεμπόριο, τα ναρκωτικά, το λαθρεμπόριο όπλων, το σεξεμπόριο γυναικών και παιδιών κλπ. κλπ.
Με αυτή την αλαζονική και τόσο αντιφατική συμφωνία οι G20 γιόρτασαν πανηγυρικά όλοι μαζί, χοροστατούντων του Σαρκοζί, της Μέρκελ, του Μπράουν και του Ομπάμα, την «επανίδρυση του καπιταλισμού», παραδίδοντας ουσιαστικά την εργαζόμενη κοινωνία στην αρπακτική «ηθική του καπιταλισμού» και την ανθρωπότητα στο έλεος της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας των 20, με πλανητάρχη κοινής αποδοχής τον Barack Hussein Obama. Αυτό ήταν και το κύκνειο άσμα της καπιταλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί αυτή παραιτήθηκε από το δικαίωμα να είναι ευρωπαϊκή.
Και ως κυνικοί ρεαλιστές, οι πολιτικοί εκφραστές του παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού Κεφάλαιου, οι G20, απόφυγαν να ανοίξουν διάλογο ακόμα και με τη Διεθνή της Σοσιαλδημοκρατίας και τις προτάσεις της για «καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο», για «εξανθρωπισμό της παγκοσμιοποίησης»και για «πράσινη ανάπτυξη» και φυσικά δεν στενοχωρήθηκαν καθόλου για την απουσία εκπροσώπων-εκφραστών του συντελεστή Εργασία από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Αυτό ήταν και το κύκνειο άσμα της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας, των ταξικά ευνουχισμένων εργατικών συνδικάτων και της παραδοσιακής τριτοτεταρτοδιεθνιστικής Αριστεράς, γιατί γοητευμένοι από τη γκλαμουριά της μπουρζουαζίας και του αστικού κοινοβούλιου αποκοιμήθηκαν, οπότε η ιστορία τους έκοψε το φως.
Είναι προφανές πως το παγκόσμιο Κεφάλαιο γεφύρωσε προς το παρόν τις ενδοκαπιταλιστικές αντιθέσεις και προχωράει, ως παγκόσμιος Φασισμός, στη συγκρότηση ενός ενιαίου παγκόσμιου αντιλαϊκού μετώπου για την επικείμενη σύγκρουσή του με τις δυνάμεις της απελπισμένης και γι’ αυτό εξεγειρόμενης Εργασίας. Προφανές είναι ακόμα πως αυτή η νέα ενδοκαπιταλιστική ανακωχή δεν θα κρατήσει πολύ, γιατί όπως η ιστορία διδάσκει αυτές οι λυκοσυμμαχίες κρατάνε όσο να ξαναμπούν στο τραπέζι οι αξιώσεις του επόμενου διεκδικητή της παγκόσμιας ηγεμονίας, πράγμα που σημαίνει πως ένας νέος παγκόσμιος πόλεμος, αυτή τη φορά μεταξύ Ανατολής και Δύσης θα ανοίξει νέες πληγές στο σώμα και στην προοπτική της Ανθρωπότητας.
Προφανές είναι τέλος πως αυτή η κρίση δεν είναι τελικά μια κρίση οικονομική δηλαδή μια δυσλειτουργία του καπιταλισμού και πολύ περισσότερο δεν είναι μια κρίση του τραπεζικού συστήματος, αλλά είναι μια κρίση βαθύτατα πολιτική, μια κρίση που αγγίζει το βασικό κύτταρο, την ίδια την υπαρξιακή ουσία του καπιταλιστικού κοινωνικοοικονομικού συστήματος η οποία προκαλείται από το σκληρό πυρήνα του ιμπεριαλιστικού (ηγεμονικού) κεφαλαίου με στόχο τον ακόμα μεγαλύτερο συγκεντρωτισμό του παγκόσμιου πλούτου και γι’ αυτό είναι μια κρίση συστημική. Και σαν συστημική κρίση θα οδηγήσει την ανθρωπότητα σε καινούργιες, σκληρότερες από τις προηγούμενες περιπέτειες, γιατί ο στόχος είναι η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση να ταυτιστεί με την αμερικανική ηγεμονία.
Οι πρόσφατες κινήσεις του εκπροσώπου αυτού του σκληρού πυρήνα, του Ομπάμα, δείχνουν πως βρισκόμαστε στη φάση όπου ο ηγεμόνας καλεί την Ανατολή και την Ασία (η Ευρωπαϊκή Ένωση προσκύνησε ήδη ερήμην των Λαών), σε απομάκρυνση από την Ευρασία και σε υποταγή, γιατί η επόμενη φάση θα είναι η σύγκρουση, αρχικά με τους μικρούς, όπως λ. χ. Συρία, Βόρεια Κορέα και Ιράν και στη συνέχεια με τη Ρωσία και την Κίνα που ακόμα αντιστέκονται και κάνουν όνειρα μέσο της «Συνεργασίας της Σαγκάης», τουλάχιστον για μια «Ασία που θα ανήκει στους Ασιάτες». Μπροστά σ’ αυτές τις εξελίξεις οι Λαοί, που θυσιάζονται καθημερινά στο βωμό των ενδοκαπιταλιστικών συγκρούσεων για την παγκόσμια κυριαρχία του αμερικάνικου ή του κινέζικου ιμπεριαλιστικού ηγεμονισμού, λογικό είναι να υποθέσουμε ότι θα αρχίσουν να σκέπτονται ένα κάποιο αντιηγεμονικό μέλλον , ένα μέλλον δικό τους χωρίς αφεντικά και ηγεμόνες.
Για τις Δυνάμεις της Εργασίας αυτή η σύγκρουση θα πάρει πολλές μορφές, από την αυθόρμητη αντίδραση, την ανοργάνωτη εξέγερση και την τυφλή σύγκρουση, μέχρι στην επώδυνη πορεία της, να συνειδητοποιηθεί πως το οριστικό ξερίζωμα των καταστροφικών καπιταλιστικών κρίσεων δεν είναι υπόθεση μόνο των δυνάμεων της Εργασίας, αλλά και των δυνάμεων της Επιστήμης και του Πολιτισμού, ολόκληρης της κοινωνίας σε τοπική, εθνική περιφερειακή και οικουμενική κλίμακα, δηλαδή είναι υπόθεση ολόκληρης της ανθρωπότητας και συνεπώς γίνεται υπόθεση μιάς Νέας Ριζοσπαστικής Αντικαπιταλιστικής, Αντιιμπεριαλιστικής Οικουμενικής Ουμανιστικής Αριστεράς με στρατηγικό στόχο την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και με όραμα τη σωτηρία του πλανήτη, την πρόοδο της Ανθρωπότητας και έναν καλύτερο κόσμο, τον Οικουμενικό Αταξικό Ουμανισμό. __________________________________________ Πρωτοβουλία Διαλόγου για ένα Νέο Ουμανισμό www.infonewhumanism.blogspot.com E-mail: prodial21@gmail.com
____________________________________________________

ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΝΕΤΑΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΕΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

[ Δρόμοι ]

Του Ρούσσου Βρανά , rvranas@otenet.gr

Αναδημοσίευση απο ΤΑ ΝΕΑ, Πέμπτη 2 Απριλίου 2009

Αν πράγματι...
... συμβεί αυτό, τότε ο πρόεδρος Ομπάμα θα έχει να επικαλεστεί ένα άλλοθι: πως τη νομοθεσία που χρησιμοποίησε για να καταστείλει την κοινωνική εξέγερση στην Αμερική τη βρήκε έτοιμη από τον πρόεδρο Μπους. Δεν θα είναι όμως αυτό το άλλοθι αρκετό για να τον αθωώσει η Ιστορία.

Το ενδεχόμενο...
... να ξεσπάσουν κοινωνικές ταραχές εξαιτίας της οικονομικής κρίσης εξετάζεται σοβαρά στις ΗΠΑ. Και ετοιμάζεται συντονισμένη δράση από το Πεντάγωνο και το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας. Σχέδιο νόμου που επιγράφεται «Νόμος για την ίδρυση κέντρων έκτακτης ανάγκης» (νόμος ΗR645) έχει κατατεθεί από τον Ιανουάριο στο Κογκρέσο. Και προβλέπει την ίδρυση έξι τέτοιων κέντρων σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις που βρίσκονται σε ευαίσθητα σημεία της χώρας. Σύμφωνα με τον Μισέλ Τσοσουντόφκσι, διευθυντή του Κέντρου Ερευνών για την Παγκοσμιοποίηση και καθηγητή της Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο της Οτάβας, ο νόμος ΗR645 συνδέεται άμεσα με την οικονομική κρίση και με το ενδεχόμενο να ξεσπάσουν μαζικές διαδηλώσεις στη χώρα. Και φυσικά, όποιος διαδηλωτής βρεθεί κρατούμενος σε κάποιο από αυτά τα κέντρα δεν θα υπάγεται στη δικαιοδοσία των πολιτικών αλλά των στρατιωτικών δικαστηρίων. «Δεν τους φτάνει η στρατιωτικοποίηση της αστυνόμευσης και οι κάμερες παρακολούθησης», λέει ο Αμερικανός βουλευτής Ρον Πολ. «Μπροστά στην κατάρρευση μιας πλασματικής οικονομίας που στηρίχτηκε στο χρέος, το κατεστημένο νιώθει απειλητικά το ενδεχόμενο να ξεσπάσουν κοινωνικές ταραχές. Φτάνει να ρίξουμε μια ματιά στην Ισλανδία, την Ελλάδα και άλλες χώρες, για να καταλάβουμε τι θα μπορούσε να συμβεί και εδώ». Από το 2006...
... ο πρόεδρος Μπους είχε διαθέσει πιστώσεις για την κατασκευή σύγχρονων στρατοπέδων συγκέντρωσης. Μάλιστα, το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας είχε αναθέσει το έργο στην κατασκευαστική εταιρεία ΚΒR, θυγατρική της Χαλιμπάρτον, που διευθύνων σύμβουλός της είχε διατελέσει ο Ντικ Τσέινι, επιστήθιος φίλος του προέδρου Μπους και αντιπρόεδρός του. Όμως, λίγους μόλις μήνες πριν χάσει τις εκλογές, ο Μπους είχε φροντίσει και για την επάνδρωση αυτών των στρατοπέδων. Έτσι ανακάλεσε από το Ιράκ την 1η Ταξιαρχία Πεζικού της 3ης Στρατιάς και την απέσπασε στη δικαιοδοσία του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας με αποστολή τη διατήρησης της τάξης στο εσωτερικό της χώρας («τον έλεγχο του πλήθους και των απείθαρχων ή επικίνδυνων ατόμων», όπως έγραφαν τον Σεπτέμβριο οι «Τάιμς του Στρατού»).

Ποια είναι...
... αυτά τα επικίνδυνα άτομα; Έκθεση του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας που επιγράφεται «Σχεδιασμός σεναρίων» τα έχει περιγράψει από το 2004: «ξένοι τρομοκράτες», «εχθροί που υποστηρίζονται από ξένες χώρες», «εγχώριες ριζοσπαστικές οργανώσεις» (να τις πούμε αντιπολεμικές και αντικαπιταλιστικές;), «δυσαρεστημένοι πολίτες» (να τους πούμε εργαζόμενους και διαδηλωτές;). Όπως και αν τους πούμε, το βέβαιο είναι πως, αν εξεγερθούν, τους περιμένει το κράτος του Μεγάλου Αδελφού που παρέλαβε χωρίς καμιά αντίρρηση από τον προκάτοχό του ο Ομπάμα και που το διατηρεί ακόμη χωρίς καμιά εμφανή πρόθεση να το διαλύσει.

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ. ΤΟ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΜΩΣ ΤΟΝ ΘΕΛΕΙ ΧΕΙΡΌΤΕΡΟ

ΕΤΣΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ , ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ
Πρόκειται για το ηλεκτρικό αυτοκίνητο.
Βέβαια σήμερα ακόμα η ηλεκτρική ενέργεια παράγεται από κοστοβόρες και περιβαλλοντοκτόνες, αλλά κερδοφόρες πρώτες ύλες, όπως άνθρακας, λιθάνθρακς, πετρέλαιο, φυσικό αέριο και ουράνιοκαι σε κάποιο ποσοστό από εναλλακτικές πηγές ενέργειας, όπως ο ήλιος, το νερό, ο άνεμος και η γεωθερμία, ενώ θα μπορούσε να παράγεται με ελάχιστο, σχεδόν μηδενικό κόστος από το ανεξάντλητο και ελεύθερο στη Φύση Υδρογόνο, που δεν κοστίζει, δεν ρυπαίνει δεν σπανίζει.
Επιστημονικά και τεχνικά η παραγωγή ένέργειας από το Υδρογόνο είναι, σύμφωνα με τους ειδικούς, εφικτή και θα σήμαινε την απόλυτη ανεξαρτησία του καταναλωτή,από ενεργειακές εξαρτήσεις και δαπάνες δεδομένου ότι βγαίνουν από τη μέση τα κοστοβόρα δίκτυα διανομής και τα μονοπωλικακά δίκτυα μεσαζόντων, πράγμα που θα οδηγούσε στη δραστική μείωση του κόστους παραγωγής αγαθών ευημερίας, πολιτισμού και ειρήνης.
Σε συνθήκες καπιταλισμού η ανθρωπότητα είναι καταδικασμένη να εξαρτάται από τους πετρελαιάδες και τις "αδερφές πετρελαίου", γιατί αυτό εξυπηρετεί την παγκοσμιοποίηση του αμερικανισμού, διαιωνίζει τα κέρδη του ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου και την καπιταλιστική βαρβαρότητα.
Το παρακάτω παράδειγμα είναι χαρακτηριστικό αυτής της βαρβαρότητας.

Με ένα αριστερό κλικ
κατέβασε το παρακάτω αρχείο και προβληματίσου. Αν έχεις κάτι να σχολιάσεις ή να προσθέσεις, στείλε μήνυμα.
Electric_Vehicles GR.pps

__________________________

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟ ΕΣΤΕΙΛΕ Ο ΠΑΡΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ : ΝΑ ΔΙΑΛΥΘΕΙ ΤΟ ΝΑΤΟ ! ΤΩΡΑ !

31/3/2009

ΝΑ ΔΙΑΛΥΘΕΙ ΤΟ ΝΑΤΟ ! ΤΩΡΑ !

ΔΗΛΩΣΗ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ
ΕΝ ΟΨΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ
ΣΤΗΝ 60η ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΣΤΟ ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ



Δεν ξέρω πώς ηχεί στα αυτιά των άλλων λαών της Ευρώπης η λέξη «ΝΑΤΟ», όμως στα αυτιά του ελληνικού λαού ακούγεται σαν κατάρα.
Γιατί σημαίνει ξένες επεμβάσεις, εμφύλιο πόλεμο, εθνικές καταστροφές, αστυνομοκρατία, δικτατορία και εθνική αιμορραγία λόγω των υπέρογκων οικονομικών δαπανών που η Ατλαντική Συμμαχία μας επιβάλλει σε βάρος της οικονομικής και της κοινωνικής μας ανάπτυξης και ευημερίας.
Στην ουσία το ΝΑΤΟ και ιδιαίτερα μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και την διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα πειθήνιο όργανο στη διάθεση της αμερικανικής ιμπεριαλιστικής πολιτικής , υπεύθυνο για τα χιλιάδες ανθρώπινα θύματα και τις αμέτρητες καταστροφές με στόχο αθώους λαούς στα Βαλκάνια, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ και στην Γάζα. Ένας μηχανισμός πολέμου που επιμένει να διατηρεί την οικουμένη σε ζώνες καλές και κακές και σε λαούς Α και Β κατηγορίας με όπλο την αναζωπύρωση του μίσους και της διχόνοιας.
Σήμερα με τη βαθειά οικονομική κρίση που βυθίζει με γρήγορους ρυθμούς σε χάος την υπερδύναμη και τους δορυφόρους της, καταντά γελοία και επικίνδυνη η διατήρηση αυτού του κολοσσιαίου μηχανισμού που απορροφά δισεκατομμύρια Ευρώ εν ονόματι ενός κοινωνικού και οικονομικού συστήματος που βρίσκεται σε πλήρη διάλυση. Πώς είναι λοιπόν δυνατόν, αυτοί οι δήθεν «ανώτεροι» λαοί που αποτελούν το ΝΑΤΟ να εξακολουθούν να διατείνονται ότι εκπροσωπούν τον ελεύθερο και γιʼ αυτό «ανώτερο» κόσμο με το δικαίωμα να τιμωρούν τους «κατώτερους» λαούς για να τους επιβάλουν το σύστημά τους; Και ποιο σύστημα; Της άγριας εκμετάλλευσης και της θεοποίησης του Χρήματος που σήμερα τους καταδικάζει σε στρατιές ανέργων και αύριο πεινασμένων και εξαθλιωμένων εργαζομένων;
Δεν φταίνε όμως μόνο οι εξουσιαστές, οι ολιγάρχες και οι πολιτικοί και στρατηγοί που τους στηρίζουν αλλά φταίνε και οι λαοί που τους ανέχονται. Πού είναι τα συνδικάτα; Πού είναι τα φλογερά νιάτα; Πού είναι οι στρατιές των εργαζομένων που ειδικά γιʼ αυτούς έφτασε ήδη η ώρα της μεγάλης δοκιμασίας; Και πώς η Ευρώπη των 300 εκατομμυρίων επιτρέπει σε μία χούφτα πολιτικούς και στρατηγούς να δαπανούν δισεκατομμύρια Ευρώ εν ονόματι δήθεν της ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όταν η μεγάλη κρίση χτυπά τις ίδιες τις χώρες τους και η μοναδική ελευθερία που τους απομένει είναι η ελευθερία στην ανεργία, στην υπανάπτυξη και αύριο στην εξαθλίωση;
Δεν είναι λοιπόν μόνο ανήθικο να τολμάμε σήμερα να θεωρούμε το ΝΑΤΟ δύναμη ελευθερίας και δικαιοσύνης αλλά και καταστροφικό για την οικονομία της Ευρώπης. Σκεφθείτε μόνο πόσες χιλιάδες θέσεις εργασίας θα εξασφάλιζε αυτός ο πακτωλός των χρημάτων που τώρα διατίθεται σε πολέμους, καταστροφές και σφαγές αμάχων.
Γιʼ αυτό έπαψε πια η εποχή των λόγων και είναι ιστορική ανάγκη να μπούμε στην εποχή των έργων. Με σύνθημα τη διάλυση του ΝΑΤΟ, που εκτός όλων των άλλων σαν τυφλό όργανο των στρατηγών του Πενταγώνου και της αμερικανικής πολιτικής έχει αποστολή να μην αφήσει την Ευρώπη να ορθοποδήσει. Μια Ευρώπη που θα ανήκει στους λαούς της και όχι στους στρατηγούς των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ.


Μίκης Θεοδωράκης

Αναδημοσίευση απο το : Δελτίο των 11

Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΧΡΩΜΑ . ΕΙΝΑΙ ΜΑΥΡΟΣ ΚΑΤΑΜΑΥΡΟΣ ΜΕ ΜΠΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΟΜΠΑΜΑ

«Θα κατασκευάσω το στρατό του 21^ου αιώνα και μια συμμαχία το ίδιο ισχυρή με την αντικομουνιστική συμμαχία που κέρδισε τον ψυχρό πόλεμο, ώστε να βρισκόμαστε παντού σε πλεονεκτική επιθετική κατάσταση , από το Τζιμπουτί ως την Κανταχάρ»

Barack Obama

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗ

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ Η ΙΣΤΟΡΙΑ, Η ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΣΟΒΙΕΤΙΚΟΙ ΛΑΟΙ ΤΟΝ ΕΤΑΞΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ, ΑΛΛΑ ΑΦΟΥ ΠΡΟΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ, ΕΠΕΛΕΞΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΠΙΤΣΑΣ ΜΕ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΑ ΥΛΙΚΑ, ΟΜΟΛΟΓΕΙ ΤΩΡΑ ΠΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΡΕΣΤΡΟΙΚΑ ΤΟΥ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΕΧΕΙ ΤΟ ΘΡΑΣΣΟΣ ΝΑ ΚΑΛΕΙ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΟΣΜΟ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΑΙΤΕΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΣΤΑΝΤΑΡ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ, ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΜΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ. ΑΞΙΟΣ Ο ΜΙΣΘΟΣ ΣΟΥ, ΟΙ ΧΟΡΗΓΙΕΣ ΣΤΟ "ΙΔΡΥΜΑ ΣΟΥ" ΚΑΙ "ΤΑ ΤΥΧΕΡΑ" ΣΟΥ, ΑΝΑΞΙΕ ΑΝΘΡΩΠΑΚΟ-ΕΦΙΑΛΤΗ

Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΒΗΜΑΤΙΣΜΟ ΤΗΣ ΛΑΤΙΝΙΚΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ. ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

ΤΟ

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟ

ΜΕΤΩΠΟ

ΦΑΡΑΜΠΟΥΤΟ ΜΑΡΤΙ

ΚΕΡΔΙΣΕ

ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

ΣΤΟ ΕΛ ΣΑΛΒΑΔΟΡ

Ο Μαουρίσιο Φούνες, ο υποψήφιος των μαρξιστών πρώην ανταρτών του κόμματος FMLN στο Ελ Σαλβαδόρ, ανακοίνωσε πως είναι ο νικητής των προεδρικών εκλογών στη χώρα αυτή της κεντρικής Αμερικής την οποία κυβερνούσε η δεξιά εδώ και 20 χρόνια, καθώς τα τελευταία επίσημα αποτελέσματα με καταμετρημένο άνω του 90% των ψηφοδελτίων τον φέρουν να προηγείται.

«Αυτή ήταν η πιο ευτυχισμένη νύκτα της ζωής μου. Είμαι ο εκλεγμένος πρόεδρος όλων των Σαλβαδοριανών», δήλωσε ο υποψήφιος των πρώην ανταρτών του Εθνικοαπελευθερωτικού Μετώπου Φαραμπουντο Μαρτί (FMLN) σε συνέντευξη Τύπου.

«Σήμερα είναι η νίκη των πολιτών που πίστεψαν στην ελπίδα και νίκησαν το φόβο. Είναι μια νίκη όλου του λαού του Σαλβαδόρ», προσέθεσε.

«Αυτή τη στιγμή, το ARENA (Δημοκρατική Εθνικιστική Συμμαχία, το κόμμα που κατείχε ως τώρα την εξουσία) περνάει στην αντιπολίτευση και πρέπει να έχει την εγγύηση ότι θα ακούγεται και θα είναι σεβαστό. Η κυβέρνησή μου θα βασιστεί στο πνεύμα της εθνικής ενότητας», τόνισε.

Ο Φούνες ανακοίνωσε τη νίκη του καθώς τα σχεδόν πλήρη επίσημα αποτελέσματα -με καταμετρημένο πάνω από το 90% των ψηφοδελτίων- του έδιναν 51,2% των ψήφων, έναντι 48,7% του υποψηφίου του συντηρητικού κυβερνώντος κόμματος Ροντρίγκο Αβίλα.

Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΑΝΟΣ ΝΑ ΕΠΙΛΥΣΕΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ

Σλάβο Ζίζεκ:

Ενας μετριοπαθής

Μαρξιστής*


Του John Thornhill

Ταξιδεύοντας για τη Λιουμπλιάνα για να συναντήσω τον Σλάβο Ζίζεκ διαπίστωσα πως υπάρχουν δύο διαφορετικές ερμηνείες για τον άνθρωπο και το έργο του. Η μία περιγράφει, αυτόν τον αιρετικό Σλοβένο Μαρξιστή φιλόσοφο, ως έναν συναρπαστικά τολμηρό διανοητή ο οποίος επαναστατικοποεί τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο.

Η άλλη, υποδηλώνει ότι είναι ένας τύπος υπερβολικά «χωρατατζής» του οποίου το πονηρό χιούμορ και η «αποπροσανατολιστική λάμψη» συγκαλύπτει την πρόθεσή του να δικαιολογήσει τον αυταρχισμό και να αναβιώσει πολλές από τις πιο σατανικές ιδέες του 20ού αιώνα. Από όποια σκοπιά και αν τον δεις, ο Ζίζεκ έχει, ασφαλώς, το ταλέντο να πυροδοτεί το ξέσπασμα διανοητικών αντιπαραθέσεων. Ως διευθυντής του Birkbeck Institute for the Humanities, στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου, ο Ζίζεκ έχει ψηφιστεί, το περασμένο έτος, ως ένας από τους 25 κορυφαίους διανοητές από τους αναγνώστες της ιστοσελίδας του περιοδικού Foreign Policy.

Φορώντας ένα απλό τζιν παντελόνι και ένα γαλάζιο μπλουζάκι, με την ατημέλητη λευκή κώμη του και την ακανόνιστη γενειάδα του, ο 59χρονος φιλόσοφος είναι μια αέναη μηχανή σκέψεων σε μανιακή κίνηση. Με την έντονα σλαβική προφορά του και το βλάσφημο λεξιλόγιό ο λόγος του ρέει ακατάσχετα. Τον ρώτησα σχετικά με την οικονομική κρίση, ελπίζοντας να εισπράξω κάποια πολιτικά «πυροτεχνήματα» για την επιθανάτια αγωνία του καπιταλισμού.

Μήπως η κρίση προαναγγέλλει μια επανάσταση; «Οχι! Είμαι ένας εξαιρετικά μετριοπαθής Μαρξιστής», απαντά - κάτι που, μάλλον, με απογοητεύει. «Δεν είμαι καταστροφικό άτομο. Δεν υποστηρίζω πως πλησιάζει η ώρα της επανάστασης. Εχω πλήρη επίγνωση πως η λύση του κομμουνισμού, παλαιάς κοπής, δεν υφίσταται», τονίζει χαρακτηριστικά.

Ωστόσο, επιμένει πως η οικονομική κρίση εξάλειψε τον φιλελεύθερο ουτοπισμό που άνθησε αμέσως μετά την κατάρρευση της πρώην Σοβιετικής Ενωσης το 1991 και όλες τις συζητήσεις για το (δήθεν) «τέλος της ιστορίας». Οι τρομοκρατικές επιθέσεις, τον Σεπτέμβριο του 2001 και η ύφεση κατέρριψαν τον μύθο ότι η οικονομία της αγοράς και η φιλελεύθερη δημοκρατία έχουν τις απαντήσεις για κάθε ερώτημα. Βραχυπρόθεσμα, τουλάχιστον, οι κυβερνήσεις θα αυξήσουν τα μέτρα κρατικού παρεμβατισμού και συντονισμού, σε παγκόσμιο επίπεδο, προκειμένου να τονώσουν το καπιταλιστικό σύστημα. Υπό αυτή την έννοια, αφήνει να εννοηθεί πως ο φιλελεύθερος κ. Ομπάμα μπορεί, στο μέλλον, να θεωρηθεί ως ένας από τους καλύτερους συντηρητικούς προέδρους των ΗΠΑ.

Εμφυτες αντιδράσεις
Αλλά, ακόμη και αν ο καπιταλισμός επιδιορθώσει -προσωρινά- τις αδυναμίες του, λέει ο κ. Ζίζεκ, αυτό δεν πρόκειται να επιλύσει τις έμφυτες αντιφάσεις του. Η ανησυχητική κατάρρευση των δομών της κοινωνίας θα οδηγήσει σε νέες μορφές απαρτχάιντ και απολυταρχικών κρατών.

Ο καπιταλισμός είναι, πιστεύει ο ίδιος, ανίκανος να επιλύσει τις μεγαλύτερες προκλήσεις της εποχής: την περιβαλλοντική καταστροφή και την κατάχρηση της τεχνολογίας πληροφορικής, τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και τη βιογενετική. Οι κοινωνίες πρέπει να εφεύρουν νέες μορφές ατομικής ιδιοκτησίας και δημοσίων αγαθών, ειδάλλως θα αφανιστούν. «Η κύρια κριτική μου σε βάρος του φιλελεύθερου καπιταλισμού δεν είναι το ότι είναι κακός, αλλά πως δεν μπορεί να διαρκέσει για πάντα. Ο κομμουνισμός πρέπει να ανακαλυφθεί εκ νέου», λέει.

Ωστόσο, πρέπει οι άνθρωποι σαν τον Ζίζεκ να δαπανούν πολύτιμο χρόνο για να κατανοήσουν τον κόσμο, όταν το θέμα είναι -όπως επέμενε ο Μαρξ- να τον αλλάξουν;

Ο Ζίζεκ, ο μετριοπαθής Μαρξιστής, λέει πως η εποχή μας είναι τόσο ασυνήθιστη που έχουμε ανάγκη να κατανοήσουμε πλήρως το τι συμβαίνει, προτού μπορέσουμε να αντιδράσουμε. «Πρέπει να αποσυρθούμε και να αναλογιστούμε και να σκεφτούμε», λέει ο ίδιος.

Ο ρόλος των φιλοσόφων, όπως θεωρεί ο Ζίζεκ, είναι να βοηθήσουν να αποσαφηνιστούν τα ερωτήματα που διατυπώνουν οι κοινωνίες και να μας υποχρεώνουν να σκεφτούμε, αντί να αναζητούμε έτοιμες λύσεις για όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. «Αισθάνομαι όπως ένας μάγος που εμφανίζει πάντοτε καπέλα και ποτέ λαγούς», καταλήγει.
_________________________
Αναδημοσίευση απο την , (15.03.2009)

Ο ΦΑΚΙΡΗΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ "ΕΞΑΦΑΝΙΣΕ" ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΚΑΠΟΙΩΝ 50 ΤΡΙΣ. ΟΠΟΙΟΣ ΒΡΕΙ ΣΕ ΠΟΙΩΝ ΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΠΗΓΑΝ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΧΡΥΣΟΥΝ ΩΡΟΛΟΓΙΟΝ

Η κρίση εξαφάνισε 50 τρισ. διεθνώς

της Μαρίας Πηλείδου
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=13903&subid=2&tag=12747&pubid=6039134

Στα 50 τρισ. δολάρια υπολογίζονται οι ζημίες που έχει υποστεί η παγκόσμια οικονομία το 2008 από απώλειες μετοχών, περιουσιακών στοιχείων του χρηματοοικονομικού τομέα, ομολόγων και νομισμάτων.

Στα 50 τρισ. δολάρια υπολογίζονται οι ζημίες που έχει υποστεί η παγκόσμια οικονομία το 2008 από απώλειες μετοχών, περιουσιακών στοιχείων του χρηματοοικονομικού τομέα, ομολόγων και νομισμάτων.

Αυτό υποστηρίζει έκθεση της Ασιατικής Τράπεζας Ανάπτυξης, σύμφωνα με την οποία στην Ασία (εκτός της Ιαπωνίας) «χάθηκαν» περίπου 9,625 τρισ. δολάρια ή το 109% του συνολικού ΑΕΠ της περιοχής. Σε ό,τι αφορά τη Λατινική Αμερική ο «λογαριασμός» διαμορφώνεται στα 2,11 τρισ., δηλαδή στο 57% του ΑΕΠ.

Όπως δήλωσε ο Κλαούντιο Λούζερ, πρώην διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και συντάκτης της έκθεσης, οι απώλειες είναι τεράστιες και οι επιπτώσεις για την παγκόσμια οικονομία δυσβάστακτες. «Η ανάκαμψη θα είναι πολυδάπανη και θα καθυστερήσει αρκετά», δήλωσε χαρακτηριστικά.

«Παρά το γεγονός ότι οι χώρες Ασίας και Λ. Αμερικής έχουν διαφοροποιήσει τόσο τις επενδυτικές τους στρατηγικές όσο και τους εμπορικούς τους εταίρους, η υποχώρηση εξαγωγών, χρηματοδοτήσεων και επενδύσεων έχει δημιουργήσει σεισμό», σημειώνεται στην έρευνα, ενώ δεν γίνεται γίνετε αναφορά για τις ζημίες άλλων χωρών.
Ενδεικτικά σημειώνεται ότι τραπεζικοί κολοσσοί όπως η Lehman Brothers και η Merrill Lynch που κατέρρευσαν κατέγραψαν ζημίες ύψους 1,2 τρισ. δολάρια, ενώ τα χρηματιστήρια παγκοσμίως απώλεσαν περίπου 28,7 τρισ. δολάρια εντός του 2008.

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι στη «μέτρηση» της Ασιατικής Τράπεζας Ανάπτυξης λαμβάνεται υπόψη η πτώση στις αποτιμήσεις μετοχών και ομολόγων αλλά και των νομισμάτων αρκετών χωρών σε σύγκριση με το αμερικανικό δολάριο.